Dawna kopalnia węgla w Zabrzu założona w 1841 lub 1843 roku, z zachowanym zespołem szybu Maciej.
Concordia to dawna kopalnia węgla kamiennego w Zabrzu, przy ulicy Hagera. Eksploatację zaczęto w 1841 lub 1843 roku, a kopalnię zlikwidowano w latach 90. XX wieku. Z zabudowy ocalał zespół nad szybem Maciej, uznawany za zabytek.
Założył ją Karol Łazarz Henckel von Donnersmarck. Początkowo pracowały szyby Julia, Karol i Concordia, a na początku XX wieku kopalnia miała ich dziesięć. Główny szyb Concordia sięgał 575 metrów. W 1850 roku Guido Henckel von Donnersmarck uruchomił przy kopalni koksownię. W 1873 roku kopalnia przeszła do spółki Donnersmarckhütte AG i zatrudniała 350 osób, a w 1913 roku pracowało w niej około 3200 osób, przy wydobyciu rzędu miliona ton rocznie.
Po wojnie kopalnię stopniowo włączano do większych zakładów: w 1958 roku połączono ją z kopalnią Ludwik, w 1970 roku z kopalnią Mikulczyce-Rokitnica, a w 1973 roku wcielono do kopalni Pstrowski. Koksownię zamknięto w 1985 roku z powodu przepisów ekologicznych i szkód górniczych. Poziom 370 metrów wyłączono w 1992 roku, a ostatnim czynnym szybem był Maciej, ukończony w 1922 roku.
Naziemne obiekty szybu Maciej zachowano jako zabytek techniki, uznawany także za atrakcję turystyczną. Teren dawnej koksowni zrekultywowano w latach 2012-2015.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się