Kopiec ziemi po dawnym wydobyciu rudy żelaza w Cisownicy, jeden z kilkunastu tamtejszych śladów górnictwa z XVIII i XIX wieku.
Łopuka w Cisownicy to kopiec ziemi, który został po dawnym wydobyciu rudy żelaza. Do końca wydobycia, który przypadł na rok 1870, w okolicy kopano sztolnie w XVIII i XIX wieku.
Na terenie Cisownicy wydobywano ubogą rudę żelaza, syderyt, w prymitywnych sztolniach. Rudę wożono do hut w pobliskim Ustroniu, a później w Trzyńcu. Ziemię wydobytą ze sztolni przesiewano, żeby odzyskać rudę, a odsiew zwałowano w kopce zwane łopukami. Większość szybów jest dziś zasypana i właśnie łopuki są najlepiej widocznym śladem tego górnictwa.
W Cisownicy takich kopców jest kilkanaście. Jedna z największych leży na zachodnim zboczu góry Cis, inne znajdują się na polach wydobywczych nazywanych Wędoły i Pasieki. Pola miały dawne nazwy, między innymi Josefine, Simon und Juda, Rosalia, Georg i Emanuel. W okolicy położony jest Ustroń z Muzeum Ustrońskim, które opowiada o regionie.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się