Nieczynna nekropolia ewangelicka z 1833 roku na Bielskim Syjonie, z neogotycką bramą i Aleją Zasłużonych.
Stary Cmentarz Ewangelicki w Bielsku-Białej to nieczynna nekropolia założona w lutym 1833 roku przy ulicy Andrzeja Frycza-Modrzewskiego, na tak zwanym Bielskim Syjonie.
Cmentarz założono na nieruchomości ofiarowanej przez mydlarza Gottlieba Klimkego. Decyzję przyspieszyła epidemia cholery z 1831 roku. Wcześniej ewangelicy i katolicy chowali zmarłych razem na cmentarzu przy kościele Świętej Trójcy. W latach 60. XIX wieku teren znacznie powiększono, a w 1911 roku otwarto Nowy Cmentarz Ewangelicki przy ulicy Listopadowej. Pochówki na starym cmentarzu trwały jednak do czasów II wojny światowej.
Nekropolia ma siedem sektorów. Prowadzi do niej neogotycka brama z trzema arkadami z 1863 roku. Najstarszy zachowany nagrobek pochodzi z 1857 roku. Najbardziej reprezentacyjna jest Aleja Zasłużonych, prowadząca z południa na północ, przy której spoczęli najbogatsi i najbardziej zasłużeni mieszkańcy miasta.
Pochowano tu burmistrzów miasta, między innymi Karla Ferdinanda Sennewaldta, Moritza Scholza i Heinricha Hofmanna, pastorów, przemysłowców Gustava Förstera i Hermanna Schneidera, działacza Theodora Sixta oraz uczonego Philippa Johanna Ferdinanda Schura.
Po 1945 roku cmentarz był regularnie niszczony, a władze domagały się usunięcia niemieckojęzycznych nagrobków. Potomkowie pochowanych, by je ocalić, zamalowywali napisy albo przewracali płyty inskrypcją do ziemi. Nieliczne nagrobki miasto odrestaurowało po 1989 roku. Od ponad 70 lat cmentarz nie przyjmuje pochówków, a pomnikowe drzewa, bluszcz i inne rośliny porastają nagrobki, mury i alejki. W pobliżu leżą Muzeum Literatury im. Władysława Reymonta i Katedra św. Mikołaja.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się