Przełęcz o wysokości 723 m n.p.m. w Beskidzie Śląskim na granicy Brennej i Szczyrku, węzeł szlaków turystycznych.
Karkoszczonka to przełęcz w Beskidzie Śląskim, położona na wysokości 723 m n.p.m. między Trzema Kopcami (1082 m) na północy a Beskidkiem (860 m) na południu. Przez jej siodło biegnie granica między Brenną i Szczyrkiem.
Karkoszczonka łączy Pasmo Klimczoka i Szyndzielni z resztą Beskidu Śląskiego, razem z Beskidem Węgierskim i Przełęczą Salmopolską. Pomijając Bramę Wilkowicką, to najniższy punkt wododziału Wisły (tu: Brennicy) i Soły (tu: Żylicy) w Beskidzie Śląskim. Jest więc najwygodniejszym przejściem między Szczyrkiem a Brenną i mieszkańcy korzystają z niego od wielu wieków.
Grzbiet w tym miejscu oddzielał Żywiecczyznę od Księstwa Cieszyńskiego. Po II wojnie światowej biegła tędy granica województw krakowskiego i katowickiego, a granica powiatów żywieckiego i cieszyńskiego biegnie tu do dziś. Przez ponad dziewięć wieków przełęcz leżała też na granicy diecezji krakowskiej i wrocławskiej. Różnice widać nawet w stroju: w Brennej nosi się strój górali śląskich, w Szczyrku górali żywieckich.
Dawniej przełęcz nazywano powszechnie „Skałką”, mieszkańcy Szczyrku Biłej mówią o niej czasem „Granica”. Obecna nazwa pochodzi od dawnego osiedla pasterskiego na polanach pod przełęczą i od słowa „karkosze”, którym górale określali gałęzie odrąbane ze ściętych drzew iglastych.
Na przełęczy krzyżuje się kilka szlaków turystycznych: do Brennej Bukowej, do centrum Szczyrku, na Klimczok oraz na Przełęcz Salmopolską. Tuż pod siodłem, po stronie doliny Wilczego Potoku, stoi schronisko Chata Wuja Toma.
Ze Szczyrku na przełęcz prowadzi droga doliną potoku Wilczego (Biła), z Brennej Bukowej droga dolinką potoku Polczany. Są to wąskie drogi, w większej części asfaltowe. Przejazd przez przełęcz był zamknięty dla samochodów (szlaban po stronie Brennej, droga leśna w dyspozycji Lasów Państwowych).
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się