Trzynawowy późnoklasycystyczny kościół z lat 1839-1843, z czterema klasycystycznymi ołtarzami i polichromiami z 1954 roku.
Późnoklasycystyczny kościół św. Karola Boromeusza w Koszarawie powstał w latach 1839-1843. To trzynawowa budowla z czterema drewnianymi ołtarzami z okresu budowy, wpisana do rejestru zabytków.
Kościół zbudowano na rzucie prostokąta, z krótkim prezbiterium i zakrystią od wschodu. Od zachodu stoi czworoboczna wieża z pilastrami, flankowana dwiema piętrowymi przybudówkami. Fasadę zdobią parzyste pilastry toskańskie i trójkątny tympanon. Na sygnaturce widnieje data 1870 i informacja o odnowieniu w 1910 roku. Konsekrował go w 1855 roku biskup tarnowski Józef Alojzy Pukalski. Podczas drugiej wojny światowej świątynia została mocno zniszczona, a XIX-wieczne freski, obrazy i złocenia zamalowano lub skradziono.
Nawę główną oddzielają od bocznych półkoliste arkady na czworobocznych filarach. Na zachodzie jest chór muzyczny na parach kolumn i filarów. W ołtarzu głównym naprzemiennie pokazuje się obraz patrona, św. Karola Boromeusza, i Matki Bożej Anielskiej. W bocznym ołtarzu wiszą dwa obrazy tyrolskie z czasów budowy, a obraz Świętej Rodziny z 1854 roku namalował żywiecki malarz Antoni Krząstkiewicz. Postacie świętych na ścianach nawy i filarach namalował w 1954 roku Alojzy Golda.
Do Koszarawy łatwo połączyć wizytę z innymi miejscami regionu, m.in. kościołem w Koszarawie Bystrej.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się