Neoromańska świątynia z dwiema wieżami o wysokości 57 m, wzorowana na katedrze w Limburgu, w Bytomiu-Rozbarku.
Kościół św. Jacka w Bytomiu-Rozbarku to neoromańska świątynia z czerwonej cegły i piaskowca, z dwiema wieżami o wysokości 57 metrów. Stoi na wzgórzu św. Jacka, a jej projekt wzorowano na katedrze w Limburgu. Budynek jest wpisany do rejestru zabytków.
Pierwsza kaplica św. Jacka powstała w 1875 roku, po wielkim pożarze wsi Rozbark. Z czasem okazała się za mała, więc na początku XX wieku zdecydowano o budowie nowej świątyni. Stara kaplica została rozebrana około 1911 roku, a po niej został dzwon św. Barbary. Parafia powstała w 1913 roku, a konsekracja kościoła odbyła się 4 sierpnia 1915 roku.
Budowa trwała w latach 1908-1911, a projektantem był Max Giemsa z Katowic. Murowaną z ciosów piaskowca bryłę zdobi bogaty detal rzeźbiarski, a okna i portale mają bogatą oprawę. Dwie wieże wznoszą się po obu stronach wschodniej elewacji, a nad skrzyżowaniem naw stoi ażurowa sygnaturka. Wnętrze ma trzy nawy z transeptem, drewniany strop, otynkowane ściany i trzy empory. Ołtarz główny stoi od strony zachodniej, więc kościół jest orientowany odwrotnie niż zwykle. Dwukondygnacyjna bryła kryje w dolnej części kryptę św. Józefa.
W wyposażeniu pracowali między innymi rzeźbiarz Matthias Beule, Georg Schreiner z Ratyzbony (rzeźby ołtarzowe), malarz Otto Kowalewski z Katowic (malowidła ścienne) oraz firma Carl Busch z Wrocławia (ołtarze). W górnym kościele stoją 60-głosowe organy firmy Gebrüder Rieger z Krnova z 1926 roku, w dolnym 16-głosowe, tej samej firmy, z 1934 roku.
Z dzielnicy Rozbark niedaleko jest do gmachu Opery Śląskiej w Bytomiu, a nieco dalej leży park miejski im. Franciszka Kachla.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się