Wpis UNESCO z 2017 roku obejmujący 28 obiektów dawnego górnictwa rud ołowiu, srebra i cynku oraz podziemny system odwadniania.
Tarnogórski wpis na Listę światowego dziedzictwa UNESCO to nie jedna kopalnia, lecz zbiór 28 obiektów poprzemysłowych związanych z wydobyciem rud ołowiu, srebra i cynku. Leżą w Tarnowskich Górach, Bytomiu i Zbrosławicach, a ich wspólnym elementem jest podziemny system odwadniania, jeden z największych dokonań inżynierii wodnej pod ziemią.
Wpis obejmuje szyby, chodniki wydobywcze, sztolnie odwadniające i transportowe od XVI wieku, a także powierzchniowe urządzenia i krajobrazy pogórnicze. Wśród sztolni znajdują się Sztolnia Głęboka Fryderyk oraz Sztolnia Boże Wspomóż, a wśród szybów m.in. Pokój, Bohr i Staszic. Do kompleksu należy też stacja wodna, a łączna długość podziemnych korytarzy przekracza 150 kilometrów. Wpisu dokonano w 2017 roku na sesji Komitetu Światowego Dziedzictwa w Krakowie.
Wydobycie rud trwało tu przez stulecia, aż wyczerpały się złoża. W 1784 roku w szybie Rudolphine znaleziono pierwsze złoża srebra, co dało impuls rozwojowi przemysłu na Górnym Śląsku. Sztolnia Głęboka Fryderyk, licząca 17 kilometrów, powstawała w latach 1821-1834 i odprowadzała wodę z kopalń. Stacja wodna Staszic pochodzi z 1884 roku.
Do zwiedzania udostępniono kilka obiektów z listy. Zabytkowa Kopalnia Srebra przy ul. Szczęść Boże 81 oferuje trasę z przewodnikiem z przepłynięciem łodzią i multimediami, więcej o niej piszemy w osobnym wpisie: Zabytkowa Kopalnia Srebra. Przy ul. Repeckiej działa Sztolnia Czarnego Pstrąga z podziemną przejażdżką łodzią.
Na powierzchni można poznać zespół dawnej kopalni opisany w osobnym wpisie: Królewska Kopalnia Fryderyk. Dzieje miasta i górnictwa pokazuje Muzeum w Tarnowskich Górach.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się