Scena muzyczna, która od 1985 roku gra w Chorzowie, miała początkowo być czymś zupełnie innym: telewizyjnym teatrem rewiowym. Dzieje Teatru Rozrywki zaczynają się od pomysłu z lat siedemdziesiątych, a mieszczą się w budynku, który wcześniej był hotelem, sceną niemiecką i domem kultury hutników.

Od Music-Hallu do Państwowego Teatru Rozrywki

Źródła różnie datują początek. Strona teatru podaje rok 1976: wtedy na mocy porozumienia między prezesem do spraw radia i telewizji, ówczesnym wojewodą katowickim i dyrekcją Huty Kościuszko powołano Music-Hall, czyli teatr rewiowy. Ogólniej mówi się o końcu lat siedemdziesiątych i o pomyśle, by przy telewizji w Katowicach utworzyć scenę z rewiami wzorowanymi na broadwayowskich, z przedstawieniami musicali i recitalami gwiazd. Planowano około 250 przedstawień rocznie.

Adaptacja budynku się przeciągała, więc pierwsze realizacje Music-Hallu odbywały się na scenach obcych. W 1981 roku, ze względu na sytuację polityczną i społeczną, przygotowania w ogóle wstrzymano. Dopiero 1 stycznia 1985 roku Music-Hall przekształcono w Państwowy Teatr Rozrywki, który jako spadkobierca Music-Hallu przejął od Radiokomitetu Wydział Kultury i Sztuki Urzędu Wojewódzkiego w Katowicach.

Żeby zapewnić sobie kadrę, powołano Studium Taneczno-Wokalne. Przez dwa i pół roku uczono tam aktorstwa, pantomimy, śpiewu, tańca, stepu, akrobatyki i kaskaderki, a absolwent otrzymywał dyplom artysty estradowego. Karta obiektu w portalu nazywa tę szkołę Szkołą Tańca i Śpiewu, inne źródła Studium Taneczno-Wokalnym.

Dom, który był hotelem Graf Reden

Na siedzibę wybrano zabytkowy budynek przy skrzyżowaniu ulic Konopnickiej i Katowickiej, w Śródmieściu Chorzowa, czyli dawnej Królewskiej Huty. Przed wojną mieścił się w nim hotel Graf Reden, określany jako najbardziej ekskluzywny w mieście. Zbudował go Franz Oppavsky, Niemiec wyznania mojżeszowego. W okresie międzywojennym działał tu między innymi Teatr Niemiecki, a po drugiej wojnie światowej Dom Kultury Huty Kościuszko, zwany Domem Hutnika: organizowano w nim koncerty i imprezy, miały tu siedzibę chóry. Teatr opisuje ten gmach jako secesyjny, uzupełniony budynkiem współczesnym.

Boczna przybudówka też ma swoją historię. Przed wojną działała w niej wielka piwiarnia, w której odbywały się imprezy sportowe, od turniejów szachowych i skata po walki bokserskie. Tę część przebudowano na potrzeby teatru. Cały kompleks przeszedł kolejną przebudowę w latach 2006-2007. Według strony teatru prace finansowały Urząd Marszałkowski Województwa Śląskiego i miasto Chorzów, a projekt nagrodzono w konkursach architektonicznych województwa w 2009 roku.

Musicale, dramat i prapremiery

Od początku linię programową wyznaczały widowiska muzyczne i musicale, uzupełniane tytułami komediowymi i dramatycznymi. Dlatego teatr ma cztery zespoły: aktorski, wokalny, baletowy i orkiestrę, a razem pracuje tu około stu artystów. Działa też chór dziecięcy.

Teatr sam podkreśla, że jego oblicze określał przede wszystkim repertuar własny, i wymienia polskie prapremiery. Są wśród nich musicale: Evita, The Rocky Horror Show, Jekyll & Hyde, Billy Elliot i Tootsie. To lista z oficjalnej historii teatru, bez niezależnego potwierdzenia w innych źródłach. Na chorzowskiej scenie gościli też między innymi Milva i Bułat Okudżawa.

Gdzie szukać podobnych scen

Teatr stoi nieopodal rynku w Chorzowie, a z Hutą Kościuszko, której dom kultury mieścił się w tym budynku, wiąże go historia, o której opowiada Muzeum Hutnictwa w hali dawnej elektrowni Huty Kościuszko. Kto chce zestawić Rozrywkę z innymi scenami regionu, ma blisko do Teatru Śląskiego w Katowicach, niezależnego Teatru Żelaznego i lalkowego Ateneum. Muzyczną odpowiedzią Zabrza jest Dom Muzyki i Tańca z wielką salą widowiskową oraz Filharmonia Zabrzańska, a w centrum Katowic działa zabytkowy Kinoteatr Rialto, który oprócz kina gra koncerty i spektakle.