Opera w 4 obrazach

„Cyganeria” Giacomo Pucciniego to opera w czterech obrazach. Libretto: G. Giacosa, L. Illica. Spektakl w Operze Śląskiej w Bytomiu zostanie wystawiony 12.12.2026 o godz. 18:00 w oryginalnej wersji językowej.

Obraz 1. Zima, Paryż, Dzielnica Łacińska. W niewielkiej mansardzie mieszka czterech młodych artystów. Poeta Rudolf i malarz Marceli mimo chłodu, głodu i ubóstwa nie tracą humoru, a nawet pracują twórczo. Dotkliwe zimno zmusza poetę do poświęcenia rękopisu dramatu, by ogrzać mansardę. Wraca filozof Colline, bez grosza i jedzenia, bo w dzień wigilijny lombard był zamknięty. Chwilę później do mansardy wchodzi czwarty przyjaciel, muzyk Schaunard, z drewnem, winem, cygarami, jedzeniem i pieniędzmi, które zarobił, spełniając życzenie bogatego Anglika: miał grać tak długo, aż zdechnie papuga w klatce. Przyjaciele szykują ucztę, ale Schaunard chowa jedzenie na gorsze czasy i proponuje wyprawę do Dzielnicy Łacińskiej. Przeszkadza im wizyta właściciela domu, pana Benoit. Mają zaległe od kwartału komorne, więc pijąc z nim wino, prowokują pruderyjnego mieszczucha do zwierzeń o jego upodobaniach i miłostkach, po czym udając oburzenie, wyrzucają go za drzwi. Umawiają się w kawiarni „Momus”. Rudolf, który musi dokończyć artykuł do gazety, zostaje sam. Odwiedza go sąsiadka Mimi, która prosi o zapalenie zgaszonej na schodach świecy. Rudolf jest nią od pierwszej chwili zafascynowany, a Mimi ulega jego urokowi. Zgubiony „przypadkiem” klucz staje się pretekstem do zbliżenia. Mimi, hafciarka wyszywająca kwiaty, opowiada o swoim odczuwaniu życia i przyrody. Na nawoływanie przyjaciół z dołu proponuje wspólne pójście do „Momusa”, co nie przeszkadza miłosnym wyznaniom.

Obraz 2. Rudolf i Mimi spacerują wśród tłumu zajętego ostatnimi sprawunkami w wigilię Bożego Narodzenia, a perspektywę miasta zamyka kopuła „Sacre coeur”. Colline kupuje książki, Schaunard waltornię, a Rudolf na prośbę Mimi czepeczek. Wszyscy zasiadają u „Momusa” i zamawiają wystawne dania. Nadchodzi Musetta, ukochana Marcelego, w towarzystwie bogatego adoratora Alcindora. Zauważa Marcelego, który unika jej wzroku, by nie zdradzić zazdrości, i zaczyna go prowokować, drwiąc przy tym z adoratora. Pod pretekstem zakupu nowych pantofelków pozbywa się Alcindora i wraca do Marcelego. Gdy okazuje się, że przyjaciele mają puste kieszenie, Musetta każe kelnerowi dopisać rachunek do rachunku Alcindora. Nadchodzi wojskowa orkiestra, a cała szóstka opuszcza kawiarnię.

Obraz 3. Rogatki miasta, koniec lutego, mroźny poranek. Marceli maluje karczemne szyldy, a Musetta uczy śpiewu przygodnych amatorów. Chora Mimi szuka rady i pomocy u Marcelego, lecz zatrzymuje ją widok Rudolfa, który pod pretekstem jej zdrad postanowił ją opuścić. Rudolf zwierza się Marcelemu, że obawia się o zdrowie Mimi, a nie stać go na godziwe warunki: w mansardzie jest zimno i głodno, a choroba postępuje. Atak kaszlu zdradza ukrytą Mimi, która słyszała całą rozmowę. Rozumiejąc potrzebę rozstania, żegnają się lirycznie, mając nadzieję, że wiosenne ciepło pozwoli im wrócić do siebie. Obok dochodzi do ostrej sprzeczki Marcelego i Musetty. Obie pary rozstają się.

Obraz 4. Wiosna. Rudolf i Marceli tęsknią, ale ich sytuacja się nie poprawiła. Colline i Schaunard przynoszą cztery chleby i solone śledzie, a przyjaciele w wisielczym humorze pozorują ucztę, tańce i „pojedynek”. Wpada Musetta z wiadomością, że spotkała Mimi, ciężko chorą po rozstaniu z wicehrabią. Mimi wchodzi do mansardy. Musetta oddaje na sprzedaż kolczyki, a Colline płaszcz, by kupić lekarstwa i spełnić życzenie Mimi o ciepłej mufce. Zostawiona z Rudolfem Mimi doznaje ataku duszności, powoli traci świadomość i umiera. Wiosna połączyła uczucia kochanków, ale jedno życie zgasło.