Drewniany kościół z XVII wieku przeniesiony w latach 1971-1972 z Ruptawy, na Szlaku Architektury Drewnianej.
Drewniany kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Kaczycach to świątynia z XVII wieku, która nie stoi w miejscu, w którym ją zbudowano. Powstała przed 1620 rokiem w Ruptawie, dziś części Jastrzębia-Zdroju, a w latach 1971-1972 przeniesiono ją do Kaczyc. Kościół jest zabytkiem wpisanym do rejestru i leży na Szlaku Architektury Drewnianej województwa śląskiego, w pętli pszczyńskiej.
Pierwotnie była to świątynia św. Bartłomieja w Ruptawie, postawiona na miejscu starszego kościoła wzmiankowanego w 1447 roku. W drugiej połowie lat 70. XX wieku w Kaczycach planowano kopalnię Morcinek, a miejscowość nie miała własnej parafii. W Ruptawie od 1949 roku stał już nowy murowany kościół, a na remont starego brakowało pieniędzy, więc mieszkańcy poprosili o jego przeniesienie. Zgodę wydali wojewoda katowicki i Wojewódzki Konserwator Zabytków. Kościół rozebrano i odtworzono z niewielkimi zmianami, a 25 czerwca 1972 roku poświęcono go pod nowym wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego.
Kościół jest orientowany, stoi na podmurówce. Korpus ma konstrukcję zrębową, wieża słupową z cebulastym hełmem i latarnią. Całość pokrywa gont, a trójbocznie zamknięte prezbiterium i prostokątną nawę przykrywa dwuspadowy, dwukalenicowy dach. Do prezbiterium od północy przylega zakrystia, a do ścian kościoła przylegają otwarte soboty. Przy odtwarzaniu zrezygnowano z sygnaturki i zmniejszono izbicę w wieży.
Wnętrze przykrywa płaski strop z fasetą, ozdobioną w 1974 roku kwiecistą polichromią. W ołtarzu głównym o XVIII-wiecznym rodowodzie znajduje się obraz św. Anny Samotrzeć obok figur św. Jana Nepomucena i św. Ignacego Loyoli. Boczne ołtarze, współczesne, poświęcono św. Barbarze i św. Katarzynie. Na ścianach wiszą stacje Drogi Krzyżowej autorstwa Jana Krężeloka z Koniakowa, a w kościele jest kopia XV-wiecznej Piety. Empora opiera się na czterech słupach.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się