Płaski głaz-ołtarz na zboczu Równicy, gdzie w latach 1654-1709 ewangelicy potajemnie odprawiali nabożeństwa.
„Kamień” na Równicy to leśne miejsce nabożeństw ewangelików ze Śląska Cieszyńskiego, położone na zachodnich zboczach Równicy nad Ustroniem. Płaski głaz służył tu kiedyś za ołtarz, a dziś jest jednym z najlepiej znanych takich miejsc w Beskidach.
W 1654 roku komisja religijna odebrała ewangelikom Śląska Cieszyńskiego wszystkie kościoły, więc przez kolejne dekady, mniej więcej do 1709 roku, odprawiali nabożeństwa potajemnie w odludnych miejscach, głównie w górach. Kaznodzieje przybywali głównie z Górnych Węgier, ale też z Dolnego Śląska i z Królestwa Polskiego. Pamięć o dziewięciu takich miejscach przetrwała do dziś, sześć z nich leży w polskiej części Beskidów.
Miejsce leży na wysokości około 700 m n.p.m., w rejonie źródlisk potoku Gościeradowiec. Płaski kamień pełnił rolę ołtarza, dlatego mieszkańcy Ustronia mówią o nim tradycyjnie „ku Kamiyniu”. W 1904 roku, w 250. rocznicę początku leśnych nabożeństw, obok kamienia obudowano źródełko i umieszczono na nim tablicę z datą 16.07.1904. Miejsce wpisano do rejestru zabytków w 1928 roku, a kilka lat później dodano napis „Miejsce nabożeństw ewangelików w latach od 1654 do 1709”, który w 1935 roku został częściowo uszkodzony.
Przy Kamieniu odbywają się doroczne nabożeństwa w Święto Bratniej Pomocy im. Gustawa Adolfa, organizowane od 1961 roku w dniu, w którym katolicy obchodzą Boże Ciało. Uczestniczą w nich tłumy wiernych, także z odległych parafii. W pobliżu, w rejonie schroniska na Równicy, co dwa lata odbywają się imprezy towarzyszące. Okolicę dobrze poznać razem z Górskim Parkiem Równica, oddalonym o niespełna kilometr.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się