Barokowo-klasycystyczny Stary Kościół w Rybniku z lat 1798-1801, z późnogotyckimi rzeźbami z tryptyku dawnej fary.
Kościół Matki Bożej Bolesnej, zwany Starym Kościołem, stoi na Placu Kościelnym w Rybniku. Zbudowano go w latach 1798-1801 i do początku XX wieku był najważniejszą świątynią miasta, aż do wzniesienia kościoła świętego Antoniego.
Projekt przygotował w 1794 roku architekt Franciszek Ilgner. W 1796 roku zburzono kaplicę świętego Jana, a cegły na budowę pochodziły częściowo z rozbiórki kościoła „na Górce”, pierwszej murowanej świątyni na terenie dzisiejszego Rybnika. Mistrzem murarskim był Karol Tietze z Raciborza, a pracami ciesielskimi kierował Jakub Włodarz z Żor. Większość funduszy przekazali król Prus Fryderyk Wilhelm III i hrabia Antoni Węgierski, ówczesny pan na Rybniku. Kościół poświęcił 15 listopada 1801 roku opat Bernard Galbierz. Remontowano go w 1858, 1926 i 1995-1996 roku. W tej świątyni ochrzczono księdza Franciszka Blachnickiego.
Murowany kościół jest jednonawowy, w stylu barokowo-klasycystycznym, z wieżą z kopulastym hełmem nad wejściem. Dzwonnica jest wbudowana w bryłę. Wyposażenie jest skromne i w dużej części oryginalne. Najcenniejsze są późnogotyckie rzeźby w prezbiterium, pochodzące z tryptyku dawnej fary Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, a ołtarze boczne datuje się na 1800 rok. Organy z 1962 roku mają 35 głosów, trzy manuały i pedał.
Kościół stoi tuż obok Muzeum w Rybniku i Teatru Ziemi Rybnickiej, a w pobliżu są także bazylika świętego Antoniego oraz Edukatorium Juliusz.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się