Drewniany kościół parafialny z lat 1910-1914 na Szlaku Architektury Drewnianej, rozbudowany w latach 1957-1961.
Drewniany kościół parafialny w Żabnicy powstał w latach 1910-1914, a obecny kształt przyjął po rozbudowie z lat 1957-1961. Stoi na kamiennej podmurówce, a od zachodu ma wieżę zakończoną baniastym hełmem. Należy do obiektów Szlaku Architektury Drewnianej województwa śląskiego, w jego pętli beskidzkiej.
Budowę rozpoczęto z inicjatywy księdza Jana Figuły, wikariusza parafii w Milówce. Majstrem ciesielskim był Jan Kurowski z Kamesznicy, a drewno dostarczyli mieszkańcy Żabnicy oraz arcyksiążę Karol Stefan Habsburg. Gotową budowlę poświęcono w 1914 roku, rok później dobudowano wieżę, a własną parafią Żabnica została w 1918 roku. Okna dostały witraże w 1984 roku, a dwa lata później eternitowe pokrycie dachu zastąpiono blaszanym.
Bryła ma dach dwukalenicowy z wieżyczką na sygnaturkę, wielobocznie zamknięte prezbiterium i zakrystię od północy. Od nawy odchodzą po bokach dwie kaplice. Wnętrze przykrywa płaski strop, a ściany obito deseczkami.
Wystrój jest współczesny, neobarokowy. Ołtarz główny z 1914 roku wykonał rzeźbiarz z Kęt, a w nim znajduje się obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem w metalowych sukienkach. Boczne ołtarze poświęcono świętym Józefowi i Annie. W kościele są też organy z 1966 roku oraz drewniane żyrandole z 1965 roku, dzieło miejscowego rzeźbiarza Józefa Kupczaka.
Żabnica leży w Beskidzie Żywieckim. W stronę hal prowadzi np. droga do Schroniska PTTK na Hali Boraczej, a na jednej trasie z Żabnicą jest też szczyt Rysianka.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się