Duży trzynawowy kościół parafialny w Zabrzu-Rokitnicy z lat 1911-1912, zabytek w rejestrze od 2007 roku.
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Zabrzu-Rokitnicy to duża, trzynawowa świątynia parafialna z początku XX wieku, wpisana do rejestru zabytków w 2007 roku. Zaprojektował ją architekt Ernest Kühn.
Budowę rozpoczęto w 1911 roku, a kamień węgielny poświęcono 15 października tego roku. Kościół poświęcono w 1912 roku, a konsekrował go kardynał Adolf Bertram 28 października 1923. Styl budowli określa się różnie: jako neobarok z cechami późnego eklektyzmu albo, w rejestrze zabytków, jako modernistyczny.
Ołtarz główny wykonał w 1913 roku Georg Schreiner z drewna świerkowego; w środku stoi figura Chrystusa, a w mensie złożono relikwie św. Maurycego i św. Urszuli. Ołtarze boczne to ołtarz Niepokalanego Poczęcia Maryi z 1925 roku, dzieło Mathiasa Beulego, i ołtarz św. Józefa z 1926 roku Franza Schinkego. W kaplicy Chrystusa ubiczowanego, z tyłu kościoła, stoi rzeźba Schinkego z 1933 roku oraz obraz z 1870. Organy zbudowała firma Paula Berschdorfa z Nysy; gotowe były w 1928 roku, mają 33 głosy i dwa manuały. Cztery dzwony odlano w latach 1993-1994 w Przemyślu.
Rokitnica leży na północnym skraju Zabrza. Najbliższe wyraźne punkty to pałac Tiele-Wincklerów w Miechowicach i sąsiadujący z nim park Tiele-Wincklerów, oba około czterech kilometrów od kościoła.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się