Kościół pomocniczy św. Józefa Robotnika w Popowie

Kościół pomocniczy św. Józefa Robotnika w Popowie to drewniany, otynkowany budynek z połowy XIX wieku. Należy do Szlaku Architektury Drewnianej województwa śląskiego i jest wpisany do rejestru zabytków.

Od kaplicy do kościoła

Budowę zakończono w 1858 roku jako kaplicę św. Józefa Oblubieńca NMP. W latach 1938-1939 powiększono ją o drewnianą nawę, a w 1953 roku dobudowano murowaną zakrystię i drewnianą kruchtę, po czym całość otynkowano. Parafię w Popowie erygowano w 1957 roku i wtedy zmieniono wezwanie na św. Józefa Robotnika. Gdy w 1979 roku zaczęto budować nowy, murowany kościół, drewniany stał się pomocniczym.

Konstrukcja

Kościół jest orientowany i zrębowy. Ma plan wydłużonego prostokąta zamkniętego trójbocznie, dach dwuspadowy z naczółkiem od zachodu i murowaną zakrystię od południa. Na dachu nawy stoi czworoboczna wieżyczka na sygnaturkę z namiotowym daszkiem. Wnętrze przekrywa sklepienie pozorne.

W okolicy

Przez okolicę biegnie Szlak Jury Wieluńskiej, a nieco dalej Szlak Rezerwatów Przyrody.

Praktycznie

• Adres: ul. Wieluńska 28, Popów.
• Źródła nie podają zasad udostępniania wnętrza; zapytaj w parafii.