Drewniany kościół z XVI wieku przeniesiony do Gilowic z sąsiedniego Rychwałdu w 1757 roku, na Szlaku Architektury Drewnianej.
Drewniany kościół w Gilowicach w powiecie żywieckim został pierwotnie wzniesiony w sąsiednim Rychwałdzie i dopiero w XVIII wieku trafił na obecne miejsce. Należy do zabytków wpisanych do rejestru, a zarazem do Szlaku Architektury Drewnianej województwa śląskiego.
Dokładna data budowy kościoła nie jest znana. Kościół parafialny w Rychwałdzie wspominał już Jan Długosz w latach 70. XV wieku, a poświęcenie świątyni rychwałdzkiej odbyło się w 1547 roku. W 1641 roku cieśla żywiecki Jerzy Wiśnicki dobudował wieżę. Gdy w 1757 roku w Rychwałdzie stanęła nowa świątynia murowana, drewniany kościół przeniesiono do Gilowic, a stary gilowicki kościółek rozebrano. Jego drewno posłużyło do wzniesienia kaplicy Serca Pana Jezusa w Rychwałdzie. Murowaną następczynię zobaczysz w pobliskim bazylice w Rychwałdzie.
Kościół jest orientowany, jednonawowy, o konstrukcji zrębowej. Do prezbiterium zamkniętego trzema bokami ośmioboku przylegają zakrystia od północy i kaplica Serca Pana Jezusa od południa. Dach kryty gontem wieńczy sześcioboczna wieżyczka z cebulastym hełmem, a od zachodu stoi kwadratowa wieża o konstrukcji słupowej z nadwieszoną izbicą. Wokół kościoła biegną otwarte soboty. W 1895 roku w nawie i prezbiterium wykonano sklepienia pozorne, a w latach 1933-1934 przedłużono nawę i dobudowano kaplicę.
Wnętrze ma wystrój barokowy, z wyposażeniem głównie barokowym i klasycystycznym. Najcenniejszy jest drewniany posążek Matki Boskiej z Dzieciątkiem z trzeciej ćwierci XIV wieku, zabytek gotyckiej rzeźby.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się