Drewniany kościół parafialny w Mikuszowicach Krakowskich z 1690 roku, z polichromią Johanna Mentila z 1723 roku i kopią tryptyku z około 1470 roku.
Kościół św. Barbary stoi w Mikuszowicach Krakowskich, dzielnicy Bielska-Białej, przy ul. Cyprysowej. To drewniana świątynia z 1690 roku, wpisana do rejestru zabytków, parafialna do dziś i zaliczana do dawnego wiejskiego budownictwa sakralnego w stylu śląsko-małopolskim. Leży na głównej trasie Szlaku Architektury Drewnianej województwa śląskiego.
Obecny kościół jest następcą dwóch wcześniejszych. Pierwsza świątynia powstała prawdopodobnie w XIII lub na początku XIV wieku i padła ofiarą powodzi w połowie XV wieku. Drugą wzniesiono w 1455 roku z drewna sosnowego, a spłonęła od uderzenia pioruna 7 kwietnia 1687 roku.
Budowę obecnej świątyni zakończono w 1690 roku, a poświęcono ją w 1692 roku. Zleceniodawcą był łodygowicki proboszcz Urban Kupiszowski, a wykonawcą miejski cieśla Piotr Piotrowski, który użył drewna modrzewiowego. W 1796 roku władze kościelne wystawiły budynek na licytację i wykupili go chłopi z Mikuszowic i okolicznych wsi. Odrębną parafię św. Barbary erygowano w 1965 roku.
Kościół ma konstrukcję zrębowo-słupową. Składa się z małej, prawie kwadratowej nawy, sześciobocznego prezbiterium i zakrystii od wschodu. Dach jest stromy, dwuczęściowy, pokryty gontem, a świątynię otaczają zamknięte soboty. Drewniana wieża pochodzi z 1851 roku, a w 1870 roku została podwyższona. Dzwonnica połączona z nawą od północy ma konstrukcję słupową.
Nad bocznym wejściem, we wnęce, wisi obraz św. Barbary z jej atrybutami: wieżą i mieczem. Od wschodu do kościoła przylega cmentarz z połowy XVIII wieku z belkowym ogrodzeniem z 1748 roku, kamiennym krucyfiksem i kilkoma polskimi nagrobkami z XIX wieku.
Wnętrze pokrywa barokowa polichromia, którą w 1723 roku wykonał bielski malarz Johann Mentil. Jej podstawą jest cykl ośmiu scen z legendy o św. Barbarze, rozdzielonych jońskimi pilastrami. Sceny podpisano po łacinie i w miejscowej gwarze śląsko-małopolskiej, a kolorystyka jest jasna i pastelowa, jak na dawnych gobelinach. Podpis Mentila znajduje się na belce stropowej pod chórem.
W ołtarzu głównym stoi kopia gotyckiego tryptyku, zwanego tryptykiem mikuszowickim. Oryginał powstał około 1470 roku, prawdopodobnie w Krakowie, a w 1935 roku trafił do Muzeum Narodowego w Krakowie. Kopię umieszczono w kościele w 1987 roku. Środkowy obraz pokazuje rozesłanie apostołów, a skrzydła przedstawiają świętych Grzegorza, Hieronima, Augustyna i Ambrożego.
W lewym ołtarzu bocznym stoi gotycka drewniana figura Matki Boskiej z Dzieciątkiem z pierwszej połowy XV wieku, zaliczana do śląskich Madonn Pięknych. Organy pochodzą z 1895 roku.
Przy ul. Cyprysowej stoją kamienna figura przydrożna z 1846 roku oraz polichromowany, pozłacany krzyż kamienny z 1874 roku. W ogródku przykościelnym jest współczesna drewniana kaplica Matki Boskiej Różańcowej.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się