Neoromański kościół z lat 1928-1930 w Bytomiu, z największymi organami w diecezji gliwickiej.
Kościół św. Barbary w Bytomiu to neoromańska świątynia wzniesiona w latach 1928-1930 przy ulicy Stefana Czarnieckiego. Należy do rzymskokatolickiej parafii św. Barbary.
Plany budowy zrealizował proboszcz parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny ksiądz Józef Niestrój. Kościół stanął na błotnistym terenie, który wcześniej osuszono. Kierownikiem budowy był bytomski architekt Teodor Ehl, a projekt przygotował Arthur Kickton. Konsekrował go 10 maja 1931 roku kardynał Adolf Bertram, ofiarodawca ołtarza głównego. Plebanię dobudowano w 1937 roku, a elewację odnowiono na początku lat 90. XX wieku.
Ołtarz główny wykonał w drewnie rzeźbiarz Schreiner z Monachium, a boczne Anton Fogel. Kościół ma 65-głosowe organy o czterech manuałach, zbudowane przez zakład Carla Berschdorfa z Nysy, największe w diecezji gliwickiej i jedne z największych na Górnym Śląsku. Dzwony, nazywane ze względu na brzmienie ozdobą Bytomia, zarekwirowały władze hitlerowskie i ocalał tylko najmniejszy z pięciu.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się