Kościół św. Jakuba w Szczyrku

Kościół św. Jakuba w Szczyrku to drewniana świątynia z lat 1797-1800, kryta gontem, od 2011 roku diecezjalne sanktuarium. Stoi na Szlaku Architektury Drewnianej województwa śląskiego w pętli beskidzkiej. Wnętrze wypełniają późnobarokowe zabytki z dawnego klasztoru w Nowym Sączu.

Historia

Szczyrk długo należał do parafii w Łodygowicach. Gdy pod koniec XVIII wieku liczba mieszkańców zbliżyła się do dwóch tysięcy, mieszkańcy zaczęli starania o własną parafię, a dekret o jej erygowaniu wydano w Wiedniu w kwietniu 1787 roku. Kościół zbudowano w latach 1797-1800, a pierwszym proboszczem został ks. Wojciech Radoński. Wokół świątyni był cmentarz, na którym grzebano do 1848 roku. Dekretem biskupa z 12 kwietnia 2011 roku kościół ustanowiono diecezjalnym Sanktuarium św. Jakuba.

Konstrukcja

Budowla ma konstrukcję zrębową, prostokątną nawę i węższe prezbiterium nakryte dachami dwuspadowymi, krytymi gontem. Od frontu stoi czworokątna wieża o konstrukcji słupowej, z nadwieszoną izbicą i smukłym dachem namiotowym o załamanych połaciach. Gontem pobito też ściany nawy, prezbiterium i pochyłe ściany wieży. Po wschodniej stronie stoi rokokowy krzyż z 1797 roku.

Wnętrze

Wnętrze urządzono w stylu późnobarokowym, a wyposażenie to głównie zabytki z klasztoru norbertanów w Nowym Sączu. W ołtarzu głównym stoi figura św. Jakuba Apostoła, a obok figury św. Piotra i św. Stanisława Kostki. Ołtarz boczny z obrazem św. Jana Nepomucena, drugiego patrona parafii, pochodzi z pierwszej połowy XVII wieku. Po lewej stronie prezbiterium znajduje się późnobarokowa ambona z baldachimem i płaskorzeźbą św. Ambrożego, a w kościele wiszą 14 barokowych obrazów drogi krzyżowej. Z 1800 roku pochodzi kamienna chrzcielnica, a na wieży wisi dzwon z 1691 roku.

W okolicy

W pobliżu działa kompleks skoczni narciarskich SKALITE. Do beskidzkiego szczytu Skrzyczne jest stąd około czterech kilometrów.

Praktycznie

• Lokalizacja: Szczyrk, powiat bielski; adres bywa podawany jako ul. Beskidzka 107 albo ul. Kolorowa 1.
• To czynny kościół parafialny, więc wnętrze zwiedza się z uwzględnieniem nabożeństw.