Neobarokowy kościół parafialny z lat 1935-1939 w katowickiej dzielnicy Wełnowiec-Józefowiec.
Kościół świętego Józefa Robotnika stoi w katowickiej dzielnicy Wełnowiec-Józefowiec, u zbiegu ulic Józefowskiej i profesora Mikusińskiego. Zbudowano go w latach 1935-1939 w stylu neobarokowym, a jego sylwetkę wyznacza kopuła nad skrzyżowaniem nawy i transeptu.
Mieszkańcy Józefowca starali się o własną parafię od 1895 roku. W 1919 roku postawiono tymczasowy, drewniany kościół, który powstał w 138 dni. Miał 32 metry długości i 18 metrów szerokości oraz trzy ołtarze, a główny zdobił wizerunek świętego Józefa.
Murowaną świątynię zaczęto budować wiosną 1935 roku. Kamień węgielny poświęcono w październiku 1935 roku, a gotowy kościół poświęcono 12 listopada 1939 roku. Projektantem był katowicki inżynier architekt Jan Kapołka. Budowę prowadzono z przerwami, za pieniądze parafian, a w budynku urządzono schron przeciwgazowy dla 250 osób.
Kościół jest żelbetowy, z dachem na konstrukcji żelaznej pokrytym dachówką, a hełmy wieży i sygnaturki przykrywa miedziana blacha. Plan ma kształt krzyża łacińskiego: nawa główna mierzy 34 metry, transept 23,5 metra, a kopuła nad skrzyżowaniem sięga 17,4 metra. Nawa i transept mają taką samą szerokość i wysokość, odpowiednio 11 i 13 metrów.
We wnętrzu jest chór wsparty na dwóch filarach i otoczony balustradą z wykuszami, a nad zakrystią kaplica świętego Maksymiliana Marii Kolbego. Witraże przedstawiają świętych i symbole sakramentów. Na chórze stoją organy zakupione w 1923 roku jeszcze do tymczasowego kościoła, później rozbudowane. W wieży wiszą trzy dzwony: Józef, Florian i Barbara.
Do Śląskiego Ogrodu Zoologicznego w Chorzowie jest stąd około 1,4 kilometra w linii prostej.
W pobliżu, około 1,9 kilometra stąd, leży Park Śląski.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się