Trójnawowa neoromańska bazylika z lat 1904-1907, projekt Josepha Schmitza, z wieżą zegarową o wysokości 51 m.
Neoromańska bazylika św. Józefa przy ulicy Łagiewnickiej to jeden z największych kościołów Chorzowa. Wzniesiono ją w latach 1904-1907 według projektu Josepha Schmitza z Norymbergi, a od 2009 roku jest wpisana do rejestru zabytków.
Inicjatorem był ks. Paweł Łukaszczyk, proboszcz parafii św. Barbary w Królewskiej Hucie, który zmarł w 1905 roku. Kamień węgielny położono 16 października 1904 roku. Pieniądze pochodziły m.in. z Huty Królewskiej, od kardynała Georga Koppa, z kopalni Król i ze składek parafian; resztę pożyczono. Nową świątynię pobłogosławiono 18 listopada 1907 roku, a konsekracji dokonał 14 kwietnia 1915 roku biskup wrocławski Adolf Bertram. Parafię erygowano kanonicznie w 1913 roku.
To trójnawowa ceglana bazylika na planie krzyża łacińskiego, długa na 72 m i szeroka na 28 m. Nawa główna ma wewnątrz 16 m wysokości. Wieża zegarowa tworzy ryzalit fasady i sięga 51 m. Portal zdobi rzeźba św. Józefa w naczółku oraz płaskorzeźby św. Piotra i św. Pawła, a absydę podpierają dekoracyjne łuki przyporowe z kolumnadą pod dachem.
Nastawę ołtarza głównego zdobią złocone rzeźby przedstawiające zaślubiny i śmierć św. Józefa, wykonane według projektu Schmitza. Na belce tęczowej stoi scena ukrzyżowania, a na filarach nawy figury świętych, m.in. św. Andrzeja Boboli i św. Franciszka z Asyżu. Strop jest kasetonowy ze złoconymi ornamentami, a na emporze stoją organy z 1907 roku. Pod kościołem znajduje się krypta.
W okolicy leży Teatr Rozrywki.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się