Późnogotycki kościół z kamienia z drewnem w dachu z lat 1420-1426, z późnobarokowymi ołtarzami.
Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Karchowicach to późnogotycka świątynia z kamienia, której więźba dachowa pochodzi z drewna ściętego w latach 1420-1426. Stoi nad rzeką Dramą i jest wpisany do rejestru zabytków.
Przez długi czas datowano go na około 1500 rok, ale badania dendrochronologiczne z 2008 roku wykazały, że drewno na dach ścięto w latach 1420-1426. Parafia istniała jako samodzielna od około 1300 roku. W 1447 roku biskup wrocławski włączył ją do parafii w Ziemięcicach i do 1942 roku kościół był filią. W XVI i XVII wieku część mieszkańców przeszła na luteranizm, a katolicyzm przywrócono w 1655 roku. W pierwszej połowie XIX wieku drewnianą wieżę zastąpiono murowaną, w 1902 roku świątynię odnowiono i dobudowano kaplicę.
To orientowany kościół jednonawowy z jedną wieżą od zachodu, wnętrze przykrywają płaskie stropy. Wyposażenie jest późnobarokowe: ołtarz główny z 1700 roku z obrazem św. Katarzyny, ołtarz św. Rodziny, ołtarz św. Barbary z 1732 roku, drewniana ambona z pierwszej połowy XIX wieku i XVIII-wieczna droga krzyżowa. Cmentarz przykościelny otacza kamienny mur z XVI wieku, a nad Dramą stoi ceglana kapliczka św. Jana Nepomucena z połowy XIX wieku.
W niewielkiej odległości leży Kościół Trójcy Świętej w Wieszowie, a dalej Skansen kolejowy w Pyskowicach.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się