Drewniany kościół z 1534 roku przeniesiony w 1976 roku z Gierałtowic do Rybnika-Wielopola, z późnogotycką polichromią stropu.
Drewniany kościół świętej Katarzyny i Matki Bożej Różańcowej stoi w rybnickiej dzielnicy Wielopole, przy ulicy Górnej. Zbudowano go w 1534 roku w Gierałtowicach, a w 1976 roku przeniesiono na obecne miejsce. To najstarszy zabytek budownictwa drewnianego na ziemi rybnickiej i jeden z obiektów Szlaku Architektury Drewnianej województwa śląskiego, w pętli rybnickiej.
Świątynię wzniesiono z fundacji Stanisława Dąbrówki, a w 1676 roku odnowiono. Ma konstrukcję zrębową, trójbocznie zamknięte prezbiterium i szerszą od niego nawę. Wieża słupowa z nadwieszoną izbicą i namiotowym hełmem została dobudowana w 1844 roku przez cieślę Mateusza Pindura z Chudowa. Stoi na wysokiej, współczesnej podmurówce. Dachy i zadaszenia, w tym sobota, pokrywa gont. Wokół kościoła rosną zieleńce, młode modrzewie, sosny czarne i świerki kłujące.
Największą wartością jest późnogotycka polichromia patronowa na deskowanym stropie nawy i prezbiterium, z 1534 roku. Przedstawia motywy z orłem piastowskim w gotyckiej tarczy oraz wizerunek patronki, świętej Katarzyny. Odkryto ją podczas remontu w latach 1960-1961.
Z dawnego wyposażenia zachowały się barokowa ambona z XVII wieku, drewniana chrzcielnica z czaszką podtrzymywaną przez anioła, ławka kolatorska z 1691 roku oraz obraz świętej Katarzyny z 1828 roku autorstwa Franciszka Frömla z Fulneku na Morawach. Późnobarokowy ołtarz główny z 1827 roku wykonał rzeźbiarz Izydor Mrowiec z Krzanowic. Boczne ołtarze z XVII wieku mają obrazy świętych Joachima i Anny oraz świętej Marii Magdaleny. Pozostałe wyposażenie wnętrza jest współczesne.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się