Gotycki kościół z barokowymi elementami przy rynku w Kłobucku, dawna parafia Jana Długosza, z klasztorem kanoników regularnych i sanktuarium Matki Bożej Kłobuckiej.
Kościół św. Marcina i św. Małgorzaty to najważniejszy zabytek Kłobucka, położony w sąsiedztwie rynku. Jest główną częścią zespołu klasztornego kanoników regularnych, a zarazem sanktuarium maryjnym.
Dokładna data budowy kościoła nie jest znana, bo dokumenty parafii zaginęły lub zostały zniszczone. Pewna jest wzmianka o rektorze kościoła z 1287 roku. Jan Długosz podaje, że pierwsza murowana, romańska świątynia powstała tu w 1144 roku, jednak tej informacji nie potwierdzają inne źródła. Wyniki badań wskazują, że był to najprawdopodobniej murowany kościół romański.
W XV wieku parafia należała do największych w średniowiecznej Polsce, miała około 800 kilometrów kwadratowych. W latach 1434-1448 proboszczem był tu kronikarz Jan Długosz. W 1465 roku rozpoczęto rozbudowę kościoła, którą sfinansował Długosz, a w 1476 roku ufundował przy nim klasztor kanoników regularnych. Kościół jest z klasztorem połączony przejściem nad bramą. W 1469 roku Kłobuck prawie doszczętnie spłonął, a świątynia wymagała odbudowy.
Kościół jest sanktuarium maryjnym Matki Bożej Kłobuckiej, czczonej jako Niepokalana Ucieczka Grzeszników. W lewym bocznym ołtarzu wisi słynący łaskami obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem, datowany prawdopodobnie na XIV wiek. Wizerunek ukoronowano 31 maja 2004 roku. Sanktuarium stanowi punkt na szlaku pielgrzymkowym na Jasną Górę.
Do rejestru zabytków wpisano kościół, klasztor (dziś plebanię), spichlerz z XV wieku, wikarówkę z XIX wieku oraz ogrodzenie z pozostałością ośmiobocznej baszty. Rejestr zabytków datuje kościół na XV wiek i określa jego styl jako gotycki. Budowla utrzymana jest w stylu gotyckim z elementami baroku.
Od kościoła rozpoczyna się Zielony Szlak Kłobucki, przez ten teren przebiega też Szlak Rezerwatów Przyrody.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się