Drewniany kościół z 1696 roku na cmentarzu w Woźnikach, z ołtarzem św. Walentego, renesansową amboną i grobem Józefa Lompy w sąsiedztwie.
Drewniany kościół św. Walentego stoi przy ulicy Tarnogórskiej w Woźnikach, pośrodku cmentarza. Należy do Szlaku Architektury Drewnianej województwa śląskiego, a obecna budowla pochodzi z 1696 roku.
Drewniany kościół w Woźnikach znany jest ze wzmianki z 1490 roku. W 1696 roku na miejscu wcześniejszej świątyni zbudowano nową, a fundatorami byli woźniccy mieszczanie. Po wzniesieniu murowanego kościoła przy rynku drewniany stał się kaplicą, a w 1702 roku dobudowano do niego kruchtę.
Po pożarze miasta w 1789 roku pełnił aż do 1813 roku rolę kościoła parafialnego, potem służył jako kościół cmentarny. W 1901 roku Oskar Kowalewski ozdobił wnętrze polichromią o motywach ornamentalnych i figuralnych, wtedy też wymieniono ołtarz św. Walentego. Od początku XXI wieku prowadzono tu prace remontowo-konserwatorskie: wymianę gontów na dachu i podłogi oraz odnowienie polichromii i ołtarza.
Kościół jest orientowany i zbudowany w konstrukcji zrębowej, na rzucie prostokąta zamkniętego trójbocznie, bez wyodrębnionego prezbiterium. Od strony północno-wschodniej do nawy przylega niewielka zakrystia, a od zachodu kruchta.
Po stronie zachodniej, przy szczycie nawy, wznosi się smukła ośmioboczna wieżyczka z latarnią i baniastym hełmem. Dach jest gontowy i dwuspadowy, a wnętrze przykrywa płaski strop. Wewnątrz zachował się ołtarz św. Walentego z około 1901 roku oraz renesansowa ambona z dekoracją z papier mâché.
Kościół otacza cmentarz, a w jego sąsiedztwie znajduje się grób księdza Józefa Lompy, górnośląskiego poety i nauczyciela. Świątynia należy do miejscowej parafii pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej, a jej główny kościół św. Katarzyny w Woźnikach stoi w mieście, około kilometra stąd.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się