Neogotycki kościół parafialny z lat 1862-1869 w Gorzycach, odbudowany po zniszczeniach z 1945 roku, z dawnym cmentarzem naprzeciw.
Kościół Świętego Anioła Stróża w Gorzycach to neogotycka świątynia parafialna z lat 1862-1869, stojąca w centrum wsi w powiecie wodzisławskim. Poprzedziły ją drewniane kościoły, a obecny budynek został poważnie uszkodzony w 1945 roku i odbudowany po wojnie.
Dzisiejszy kościół jest następcą kilku drewnianych świątyń, o których wspominają źródła z lat 1652, 1679 i 1688. Pierwszą, pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, strawił pożar wsi w 1778 roku. Drugi drewniany kościół przeniesiono z Pilchowic w 1800 roku, a w 1839 rozebrano go i z części materiału zbudowano prowizoryczne oratorium, nazywane „ubożuchną stajenką betlejemską”.
Komitet budowy nowej świątyni zawiązano 13 września 1852 roku, ale projekt odkładano z powodu zubożenia mieszkańców po powodzi w 1855 roku. W 1857 roku proboszcz zdecydował o budowie kościoła murowanego. Neogotycki budynek powstał w latach 1862-1869, a kamień węgielny poświęcił 3 listopada 1862 roku biskup wrocławski.
W czasie działań wojennych w 1945 roku kościół został poważnie uszkodzony. Odbudowano go w latach 1946-1948, a poświęcenie odbyło się 29 marca 1948 roku. Do wezwania dodano wtedy Narodzenie Najświętszej Maryi Panny. Później dobudowano zakrystię i przywrócono wystrój wnętrza: stacje drogi krzyżowej, ambonę, ołtarze boczne, figury i relikwiarz.
Z wydarzeniami 1945 roku wiąże się także probostwo z połowy XIX wieku, w którego piwnicy 16 kwietnia 1945 roku zamordowano proboszcza Teodora Walentę.
Naprzeciw kościoła leży stary cmentarz. Spoczywa na nim proboszcz Józef Thalherr, a stoi tam ozdobne mauzoleum rodziny d'Arco, dawnych właścicieli lokalnych dóbr. Jest też pomnik ofiar zamordowanych przez Niemców w obozie nr 169 w Gorzyczkach, zwanym Polenlager.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się