Największy park Jastrzębia-Zdroju, 18 ha, założony w XIX wieku w centrum dawnego uzdrowiska, wpisany do rejestru zabytków w 1993 roku.
Park Zdrojowy w Jastrzębiu-Zdroju zajmuje 18 hektarów w dzielnicy Zdrój, między ulicami 1 Maja i Witczaka. Jest największym parkiem w mieście i jednym z największych w województwie śląskim, a od 1993 roku figuruje w rejestrze zabytków.
Założono go w drugiej połowie XIX wieku jako centralny punkt zespołu uzdrowiskowego. Rejestr zabytków określa jego styl jako krajobrazowy, a wpis nosi numer A/1524/93 z 30 kwietnia 1993 roku. Po II wojnie światowej park odbudowywano pod opieką Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. Uroczyste otwarcie odbyło się 22 lipca 1955 roku, a park nazywał się wtedy Parkiem Przyjaźni Polsko-Radzieckiej.
Wokół parku stał zespół obiektów kuracyjnych. Dom Zdrojowy w stylu szwajcarskim wzniósł w 1862 roku Feliks von Königsdorff. Pijalnia wód działała od 1872 roku w pawilonie muzycznym z 1861 roku, a pijalnię wyburzono w 2011 roku. Powstały też trzy łazienki (z 1862, 1912 i 1926 roku) oraz sanatoria z 1911, 1928 i 1938 roku, część w stylu Bauhausu. Działalność uzdrowiskowa zakończyła się w 1994 roku. Część budynków wyburzono, inne przystosowano do nowych funkcji, a w 2015 roku zbudowano w zespole inhalatorium solankowe. Około 100 metrów od parku stoi Galeria Historii Miasta w Jastrzębiu-Zdroju.
W parku rosną gatunki z różnych kontynentów: żywotnik zachodni, cyprysik groszkowy i cyprysik Lawsona, daglezja zielona, sosna wejmutka, sumak jadowity, kasztan jadalny, miłorząb dwuklapowy i maklura pomarańczowa. Obok nich występują gatunki rodzime, jak grab czy brzoza papierowa. Do wyposażenia należą aleje spacerowe, fontanna, letnia kawiarenka i muszla koncertowa z 1928 roku.
Spacer po Zdroju można zacząć od kościoła Najświętszego Serca Pana Jezusa, który stoi około 200 metrów od parku.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się