Ruiny kościoła z 1579 roku z zachowanym prezbiterium i absydą, w parku obok zamku w Grodźcu.
Ruiny kościoła św. Bartłomieja w Grodźcu to pozostałości świątyni ufundowanej w XVI wieku przez rodzinę Grodzieckich. Zachowały się prezbiterium z absydą, łuk tęczowy i fundamenty, a całość stoi w parku, około 70 metrów na zachód od zamku. Obiekt jest wpisany do rejestru zabytków.
Pierwszy, prawdopodobnie drewniany kościół w Grodźcu powstał około połowy XV wieku. Drugi ufundowali Henryk Grodziecki i jego brat Jan: budowę zakończono w 1579 roku, a rozpoczęto prawdopodobnie w 1569. Według protokołu wizytacyjnego z 1652 roku świątynia nie była poświęcona. Kościół przejęli protestanci, a katolicy odzyskali go w 1654 roku. W XVIII wieku budynek przebudowano, a w 1899 roku przeprowadzono gruntowny remont.
Kościół zbudowano z kamienia i cegły. Ściany wzmacniały skarpy, dach pokrywał gont, a przy kruchcie stała drewniana wieża z barokowym hełmem i latarnią. Wzdłuż ścian biegła malowana drewniana galeria, a na chórze stały organy. W kryptach pod apsydą pochowano lokalnych dziedziców; badania w 1984 roku odkryły szczątki pięciu osób.
Nowy kościół parafialny zbudowano w latach 1908-1910 przy dzisiejszej ulicy Kościelnej, a stary popadł w ruinę. W 1927 roku rozebrano wieżę i nawę. Wyposażenie, w tym renesansową płytę nagrobną Henryka Grodzieckiego z 1587 roku, przeniesiono do nowego kościoła; część zbiorów trafiła do muzeum w Skoczowie.
W 1987 roku wykonano prace konserwatorskie i zbudowano nad ruiną zadaszenie. Teren uporządkowano i udostępniono do zwiedzania dzięki lokalnym społecznikom. Na murze wisi tablica upamiętniająca chrzest wynalazcy Józefa Bożka w 1782 roku. To trwała ruina, więc nie ma wnętrz do zwiedzania. Tuż obok stoi Zamek w Grodźcu, który łatwo połączyć z oglądaniem ruin w jednej wizycie.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się