Stary cmentarz w Bełku

Stary cmentarz w Bełku to zabytkowy, otoczony ogrodzeniem z gontowym daszkiem teren wokół drewnianego kościoła św. Marii Magdaleny. Zachowało się na nim 39 zabytkowych nagrobków z XIX i początku XX wieku, w większości neogotyckich.

Historia

Początki cmentarza wiążą się z założeniem pierwszego kościoła parafialnego w Bełku. Parafia sięga prawdopodobnie XIV wieku, a najstarsze pisemne wzmianki pochodzą z XV wieku. Obecny drewniany kościół zaczęto budować w 1753 roku na miejscu wcześniejszej świątyni, która spłonęła. Na przełomie XIX i XX wieku we wsi założono drugi, nowy cmentarz, a stary przestał być użytkowany. Cmentarz razem z kościołem jest wpisany do rejestru zabytków pod numerem A/558/66.

Teren i nagrobki

Cmentarz ma około 1900 m2 i kształt zbliżony do owalu, a otacza go kamienne, częściowo drewniane ogrodzenie. Najbogatsi mieszkańcy spoczywają po południowej stronie kościoła. Nagrobki mają różne formy: kamienne płyty z płaskorzeźbami, krzyże na postumentach i groby ze stelami. Wyróżnia się symboliczny grób Johanna Friedricha Holtzego, zarządcy dominium w Bełku, w formie złamanej kolumny z niemieckim napisem, oraz grób Johanna Menzla z symbolami śmierci i zmartwychwstania. Przy południowej ścianie kościoła stoją żeliwne krzyże z 1845 i 1848 roku. Rosną tu wiekowe lipy i klony oraz dąb uznany za pomnik przyrody.

Kto tu spoczywa

Pochowani są m.in. właściciel ziemski Johann Menzel (zm. 1825), dzieci szkockiego przemysłowca Johna Baildona oraz księża, którzy kierowali bełską parafią, w tym ks. Ludwig Błaszczyk (zm. 1868) i ks. Henryk Kańczyk (zm. 1908). W 2019 roku cmentarz uporządkowano i zidentyfikowano nagrobki w ramach projektów edukacyjnych miejscowego stowarzyszenia.

Praktycznie

• Położenie: przy kościele św. Marii Magdaleny w Bełku.
• Nekropolia jest zabytkowa i dawna, więc obowiązuje zachowanie ciszy i szacunku. Dostępność sprawdź przed wizytą.