Gotycko-barokowy kościół z przełomu XIV i XV wieku, najstarszy w Tarnowskich Górach, z freskami z 1707 roku.
Kościół św. Marcina w Starych Tarnowicach jest najstarszym kościołem na terenie Tarnowskich Gór. Murowany z kamienia wapiennego, ukryty za murem dawnego cmentarza, stoi w centrum dawnej wsi, tuż obok gródka, który był siedzibą jej właścicieli. Dziś pełni funkcję kościoła filialnego i kaplicy cmentarnej, od kiedy w latach 1899-1902 obok wzniesiono nową, neogotycką świątynię.
Kościół zbudowano najpewniej pod koniec XIV lub na początku XV wieku. Jego ufundowanie przypisuje się rycerzowi Samborowi, wzmiankowanemu w źródłach między 1369 a 1415 rokiem, a napis w kruchcie wieży podaje rok 1400. W 1415 roku biskup krakowski erygował tu parafię. W latach 1570-1608 kościół należał do gminy luterańskiej. W 1707 roku właściciele wsi przebudowali go: dodali apsydę, nowe sklepienia i kaplicę św. Wacława z kryptą grobową rodziny fundatorów. W 1749 roku z południa dobudowano kaplicę św. Jana Nepomucena.
Bryła jest zróżnicowana wysokościowo, z oszkarpowaną gotycką nawą, prezbiterium zamkniętym trójbocznie i kwadratową wieżą od zachodu. Wieża, kaplica św. Wacława i sygnaturka mają cebulaste hełmy, a dachy pokrywa gont. Wnętrze zdobią freski z 1707 roku, w prezbiterium ze scenami z życia św. Marcina. Barokowy ołtarz główny pochodzi z połowy XVII wieku, a wśród obrazów jest jedna z najstarszych kopii obrazu Matki Boskiej Piekarskiej, z drugiej połowy XVII wieku.
Zespół tworzą kościół, niewielki cmentarz i otaczający je mur z kamienia wapiennego, z kapliczką św. Jerzego i niszą z figurką św. Urbana. Całość wpisano do rejestru zabytków. Niedaleko stoi zamek w Starych Tarnowicach, a zabytkowe wyrobiska znajdziesz w Zabytkowej Kopalni Srebra.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się