Kościół cmentarny z lat 1850-1856, następca drewnianej kaplicy ufundowanej w 1701 roku przez Andrzeja Komonieckiego, z ołtarzami i organami z XIX wieku.
Kościół Przemienienia Pańskiego w Żywcu stoi na terenie cmentarza Przemienienia Pańskiego w dzielnicy Śródmieście. Obecna murowana świątynia powstała w latach 1850-1856, ale miejsce ma dłuższą historię: w 1701 roku wójt żywiecki Andrzej Komoniecki z żoną Zofią Kalfasowiczówną ufundowali tu drewnianą kaplicę.
Kaplica stanęła obok kamiennej kapliczki „Boża Męka” z 1647 roku, ufundowanej przez Jana Frankowica i Annę z Gałuszków. W 1704 roku kaplicę rozbudowano na kościół pod kierunkiem ciesielskiego majstra Wojciecha Barabasza. W nowym kościele zawieszono dzwon poświęcony św. Zofii, patronce rodziny Komonieckich, a jesienią tego roku zainstalowano dwa ołtarze boczne: św. Zofii i św. Andrzeja.
W latach 1850-1856 drewniany kościół zastąpiono murowaną budowlą, głównie dzięki Janowi Suchońskiemu. Fundusze pochodziły ze składek mieszczan żywieckich, a plany przygotował ks. Franciszek Augustin.
Ołtarz główny z 1856 roku wykonał stolarz Jan Wiśniowski. Znajduje się w nim obraz „Przemienienie Pańskie” Józefa Ignacego Maultza oraz rzeźby Józefa Pękalskiego przedstawiające świętych Piotra i Pawła i anioły. Dwa ołtarze boczne wykonał w 1866 i 1870 roku Walenty Szubert. Na emporze stoją niewielkie organy z 1875 roku, zbudowane w Krakowie, w stylu neobarokowym, o sześciu głosach i mechanicznej trakturze. Ich generalny remont prowadziła firma organmistrzowska z Wieliczki.
Dawne wyposażenie kościoła, czyli zabytkowe obrazy, relikwiarze i rzeźby, przeniesiono do Muzeum Miejskiego w Żywcu.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się