Muzeum w Starym Zamku w Żywcu z wystawami o historii miasta, kulturze górali żywieckich, archeologii, przyrodzie i sztuce sakralnej.
Muzeum Miejskie w Żywcu mieści się w Starym Zamku i pokazuje dzieje miasta i regionu oraz kulturę górali żywieckich. Placówka powstała z kolekcji zbieranej od 1925 roku przez uczennice z Koła Krajoznawczego, a od 2005 roku ma siedzibę w zamku. Stałe wystawy dotyczą historii miasta, kultury ludowej, archeologii, przyrody beskidzkiej, sztuki sakralnej i dawnego sądownictwa.
Zaczątkiem muzeum była kolekcja gromadzona od 1925 roku przez uczennice Koła Krajoznawczego w Państwowym Seminarium Nauczycielskim Żeńskim, pod kierunkiem dyrektora szkoły Tadeusza Charlewskiego. Pierwsza wystawa, otwarta w 1934 roku, obejmowała ponad 300 eksponatów z Żywiecczyzny: stroje, sztukę ludową i przedmioty użytku domowego. Pokazano na niej także egzemplarz Dziejopisu Żywieckiego Andrzeja Komonieckiego.
W 1936 roku kolekcję przejęła Sekcja Miłośników Żywiecczyzny, która utworzyła Muzeum Ziemi Żywieckiej. W 1938 roku przeniesiono je do kamienicy przy Rynku 1. Do zbiorów trafiły wtedy znaleziska z wykopalisk na górze Grojec, prowadzonych w latach 1937-1938. W czasie II wojny światowej zbiory przejęli Niemcy, a w 1941 roku wywieźli najcenniejsze eksponaty sakralne. Po wojnie, w kwietniu 1945 roku, muzeum reaktywowano, a w 1946 roku zbiory trafiły do Starego Zamku. Od 1990 roku organem założycielskim jest miasto Żywiec, a w 2005 roku zamek stał się stałą siedzibą muzeum.
Budowę zamku przypisuje się książętom oświęcimskim lub Mikołajowi Strzale. Najstarsze gotyckie założenie z pierwszej połowy XV wieku składało się z jednej wieży mieszkalnej i drewnianych zabudowań, otoczonych wałem ziemnym i płytką fosą. Za Komorowskich zamek zamieniono w warowną twierdzę z czterema wieżami, murami obronnymi i narożnymi basztami, a w drugiej połowie XVI wieku w renesansową rezydencję z krużgankami i dekoracją sgraffito.
Drugi okres świetności przypada na czas rodu Wielopolskich. Na początku XVIII wieku przebudowano zamek w rezydencję pałacową z reprezentacyjną klatką schodową, barokowymi elewacjami i kaplicą, a od południa założono ogród włoski. Habsburgowie nadali budowli elewację zewnętrzną w stylu historyzmu, według projektu Karola Pietschki, która zachowała się do dziś. Po 1945 roku w zamku mieściły się mieszkania, archiwum i biura, a remont prowadzono w latach 1976-1989.
Muzeum prezentuje wystawy: „Historia i Tradycja Miasta Żywca”, „Kultura Ludowa Żywiecczyzny”, „Archeologia”, „Ptaki i Ssaki Żywiecczyzny”, „Konfessaty czyli Sądy, Wyroki i Tortury w Żywcu”, „Dla Ojczyzny ratowania…” o mieszkańcach Żywiecczyzny w walce o niepodległość w latach 1830-1945 oraz „Sztuka Sakralna Żywiecczyzny”.
W dziale historii i sztuki zobaczysz żywieckie stroje mieszczańskie, przywileje miejskie, malarstwo cechowe z przełomu XIX i XX wieku oraz przykłady sztuki gotyckiej i zabytkowych mebli. Dział etnograficzny gromadzi stroje świąteczne i obrzędowe górali żywieckich, rzeźbę i obrazy ludowe, zabawki, sprzęty gospodarskie i instrumenty ludowe. W dziale przyrody pokazano faunę i florę beskidzką oraz szczątki zwierząt kopalnych, a dział archeologii prezentuje materiał z wykopalisk przedwojennych i z lat 80. XX wieku.
Około 200 metrów od muzeum, przy Nowym Zamku, działa Park Miniatur w Żywcu z miniaturami 23 budowli, które wznieśli dawni właściciele miasta.
W pobliżu stoi też konkatedra Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Żywcu.
Do Muzeum Browaru Żywiec jest stąd około 3,4 kilometra.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się