Dawna rezydencja magnacka, dziś Muzeum Zamkowe, z oryginalnymi wnętrzami Hochbergów, apartamentem cesarskim, Salą Lustrzaną i zabytkowym parkiem.
Zamek w Pszczynie to dawna rezydencja magnacka, pierwotnie gotycki zamek z początku XV wieku, dziś pałac, w którym mieści się Muzeum Zamkowe w Pszczynie. Razem z zabytkowym parkiem krajobrazowym o powierzchni 156 ha tworzy zespół pałacowo-parkowy, który w kwietniu 2021 roku uznano za pomnik historii. Wyróżnia go wyposażenie wnętrz: około 80 procent jest oryginalne.
Murowany zamek stanął w miejscu dawnego zameczku myśliwskiego za sprawą Heleny, żony Jana II Żelaznego, księcia raciborskiego, która po ślubie w 1407 roku dostała Pszczynę w dożywotnie użytkowanie. W 1548 roku Ziemię Pszczyńską kupił biskup wrocławski Baltazar von Promnitz, a jego rodzina władała zamkiem do 1765 roku. W drugiej połowie XVI wieku zamek przebudowano w stylu renesansowym.
W 1687 roku powstała Brama Wybrańców, główny wjazd na dziedziniec strzeżony przez żołnierzy wybieranych osobiście przez właściciela. W latach 1704-1707 zamek często gościł kompozytora Georga Philippa Telemanna, a tradycję muzyczną kontynuują do dziś koncerty "Wieczory u Telemanna", organizowane w Pszczynie od 1979 roku.
Obecny neobarokowy wygląd zamek zawdzięcza przebudowie z lat 1870-1876 pod kierunkiem francuskiego architekta Hippolyte'a Alexandre'a Destailleura. Elewacjom nadano kostium francuskiej architektury z XVII wieku, a na dachu stanął ośmiometrowy maszt z flagą herbową właściciela. Od 1847 roku zamek należał do książąt Hochberg von Pless z Książa.
W 1891 roku w Londynie ślub z Hansem Heinrichem XV wzięła Maria Teresa Oliwia Cornwallis-West, zwana Daisy. Tuż przy zamku stoi Ławeczka księżnej Daisy w Pszczynie. W historii XX wieku zamek zapisał się jeszcze inaczej: w latach 1915-1916 mieściła się w nim Wielka Kwatera Główna armii niemieckiej, w której decyzje podejmowali cesarz Wilhelm II, marszałek Paul von Hindenburg i generał Erich Ludendorff.
Po I wojnie światowej i przyłączeniu Pszczyny do Polski zamek pozostał własnością Hochbergów. Po zajęciu miasta przez Armię Czerwoną w lutym 1945 roku urządzono w nim szpital przyfrontowy, który działał do 18 sierpnia 1945 roku. W odróżnieniu od wielu śląskich rezydencji wyposażenie ocalało prawie nietknięte, razem z żyrandolami i dużymi lustrami w Sali Lustrzanej.
Muzeum otwarto 9 maja 1946 roku. Po generalnym remoncie rozpoczętym w 1995 roku odtworzono wnętrza z czasów Hochbergów. Na parterze zwiedza się zrekonstruowany apartament cesarski Wilhelma II z salonem narad, gabinetem i sypialniami. Klatka schodowa z trójbiegowymi schodami z jasnego piaskowca nawiązuje do Schodów Królowej w Wersalu.
Na pierwszym piętrze są między innymi biblioteka z orzechową boazerią zaprojektowaną przez Destailleura i salon księżnej Daisy, który ogląda się przez otwarte drzwi. Drugie piętro zajmuje galeria myśliwska, w której eksponowany jest wypchany żubr o imieniu "Kader", występujący też w filmie "Magnat" Filipa Bajona. W salonie muzycznym stoi fortepian z Głogówka, na którym miał grać Beethoven.
W gotyckich piwnicach mieści się Zbrojownia, otwarta w 2006 roku. Pokazano w niej broń i uzbrojenie od XVI do początku XX wieku, między innymi miecze katowskie i zbroje samurajskie.
W odległości około 700 m od zamku leży Zagroda Wsi Pszczyńskiej.
Książęta Anhalt-Köthen-Pless wznieśli pałac Bażantarnia w Porębie, dziś znany jako Książęca Bażantarnia w Porębie, około 3,7 km od zamku.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się