Zespół kaplic pasyjno-maryjnych z 1909 roku w parku przy klasztorze franciszkanów w katowickich Panewnikach.
Kalwaria Panewnicka to zespół kaplic pasyjno-maryjnych na terenie parku o powierzchni około 8 hektarów, przy klasztorze franciszkanów w katowickiej dzielnicy Ligota-Panewniki. Za początek kalwarii przyjmuje się rok 1909, kiedy drewnianymi palami z obrazami oznaczono miejsca przyszłych kaplic.
Bazylikę ukończono w 1908 roku, a kamienie z Ziemi Świętej umieszczono w 1911 roku. Stacje poświęcił 16 lipca 1911 roku o. Wilhelm Rogosz, a metalowe figury Chrystusa i łotrów stanęły 4 kwietnia 1912 roku. W 1936 roku rozstrzygnięto konkurs na projekt kaplic, który wygrali lwowscy architekci Jan Krug i Tadeusz Brzoza. Wojna przerwała prace, a kaplice Drogi Krzyżowej ukończono w 1953 roku. Kaplice różańcowe budowano w latach 50. i 60.
Droga Krzyżowa składa się z kaplic stacyjnych ukończonych między 1938 a 1953 rokiem. Stacje XI, XII i XIII mieszczą się w kaplicy Ukrzyżowania o średnicy 12 metrów, poświęconej 5 sierpnia 1951 roku. Piętnaście kaplic różańcowych podzielono na radosne, bolesne i chwalebne; poświęcono je kolejno w 1957, 1959 i 1963 roku.
Przez teren kalwarii płynie Kłodnica, przez którą przerzucono cztery mostki. W parku rośnie ponadstuletni drzewostan: klony, jawory, lipy, dęby, brzozy i inne gatunki. W zachodniej części stoi dąb szypułkowy o obwodzie 3,55 metra, a w latach 2002-2005 dosadzono około 400 drzew. Najstarszym miejscem kultu jest grota z Lourdes, kopia z 1905 roku.
Tuż obok stoi bazylika św. Ludwika Króla i Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, a do Parku Zadole jest nieco ponad kilometr.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się