Drewniana kaplica z 1756 roku w Rychwałdzie, zbudowana z belek z XVI wieku z rozebranego kościółka, przy sanktuarium maryjnym.
Drewniana kaplica w Rychwałdzie stoi tuż obok sanktuarium maryjnego i jest zbudowana z drewna starszego niż wszystko wokół. Belki jej ścian pochodzą z 1507 roku, a więźba dachowa z 1508 roku, bo kaplicę postawiono z materiału z rozebranego drewnianego kościółka. Należy do parafii św. Mikołaja w Rychwałdzie i leży na Szlaku Architektury Drewnianej województwa śląskiego.
W 1658 roku w drewnianym kościele w Rychwałdzie, konsekrowanym w 1547 roku, uznano za cudowny obraz Matki Bożej, który stał się przedmiotem kultu. W połowie XVIII wieku rosnąca liczba pielgrzymów skłoniła do budowy większego, murowanego kościoła, konsekrowanego w 1756 roku. Stary drewniany kościół przeniesiono do Gilowic, gdzie stoi do dziś jako kościół św. Andrzeja Apostoła w Gilowicach. Z materiału innego, starszego kościółka w Gilowicach z 1635 roku, rozebranego po konsekracji nowego kościoła w Rychwałdzie, wzniesiono tu kaplicę. Rejestr zabytków podaje jako datowanie rok 1757.
Kaplica jest zorientowana i zbudowana w konstrukcji zrębowej, czyli z poziomo układanych belek. Dach pokryty blachą ma jedną kalenicę i wieńczy go wieżyczka na sygnaturkę, której drewno pochodzi z 1796 roku. Przy wschodniej ścianie stała figura św. Jana Nepomucena z niewielkim daszkiem. Wnętrze nie ma wyposażenia.
Kaplicę remontowano w 1856 roku. W 1958 roku, gdy w czasach PRL usunięto religię ze szkół, służyła parafianom jako salka katechetyczna. W kolejnych dziesięcioleciach opustoszała i niszczała, a w 2011 roku rozpoczął się kolejny remont. Wpis do rejestru zabytków z 2022 roku poprzedził wcześniejszy wpis z 1987 roku.
Tuż obok, w odległości około 200 m, stoi bazylika św. Mikołaja i sanktuarium Matki Bożej Rychwałdzkiej, dlatego kaplicę łatwo połączyć z wizytą w sanktuarium.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się