Drewniany kościół z początku XVI wieku, z późnogotyckim obrazem w ołtarzu głównym i polichromiami w prezbiterium.
Drewniany kościół parafialny na niewielkim wzgórzu w centrum Starej Wsi, otoczony cmentarzem, do którego prowadzą kamienne schody. Jest zabytkiem wpisanym do rejestru, a o parafii we wsi wiadomo już z 1326 roku.
Obecną świątynię zaczęto wznosić w 1522 roku z fundacji Krzysztofa Bibersteina-Starowiejskiego, a konsekrowano ją w 1530 roku. W XVII wieku dobudowano wieżę. W 1787 roku wymieniono pokrycie dachu, pojawiła się sygnaturka, a wieżę i wnętrze przebudowano. Ostateczny kształt wieży nadano w 1883 roku, zaś w 1926 roku wycięto ścianę między nawą a wieżą i wystawiono chór muzyczny z nowymi organami. W latach 2009-2012 odsłonięto i zakonserwowano polichromie w prezbiterium z XVI, XVIII i XIX wieku.
Kościół jest orientowany, o konstrukcji zrębowej. Nawa i węższe, niższe prezbiterium zamknięto trójbocznie i nakryto gontowym dachem, a nad nawą stoi ażurowa sygnaturka z cebulastą kopułą. Połacie dachu nad nawą są szerzej rozwarte, co jest cechą śląskiego typu budownictwa drewnianego. Wieża ma konstrukcję słupowo-ramową i szeroką izbicę. Wokół ścian biegną soboty ze stacjami Drogi Krzyżowej, a pod nimi od północy stoją piaskowcowe płyty nagrobne, pierwotnie umieszczone wewnątrz kościoła. Okna, portale i ganek zdobią białe detale snycerskie.
Wnętrze nakrywa płaski strop. W 1787 roku malarz Foryciński wymalował na ścianach nawy i prezbiterium imitacje marmurowych gzymsów i pilastrów; z tego samego roku pochodzą dwa barokowe ołtarze boczne. W ołtarzu głównym zachował się późnogotycki obraz Matki Bożej ze św. Katarzyną i Barbarą, pozostały po XVI-wiecznym tryptyku. Z zakrystii do prezbiterium oraz od południa do nawy prowadzą późnogotyckie drewniane portale o profilu oślego grzbietu.
Najbliżej znajdziesz Muzeum Kultury Wilamowskiej, a w sąsiednich Wilamowicach Kościół Przenajświętszej Trójcy.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się