Barokowy kościół z lat 1675-1678 na wapiennej Górce w Gołonogu, dziś sanktuarium św. Antoniego z Padwy.
Kościół św. Antoniego w Dąbrowie Górniczej-Gołonogu to barokowa świątynia na wapiennym wzgórzu (Górce) na wysokości 335 m n.p.m. Powstała w latach 1675-1678, a dziś jest sanktuarium św. Antoniego z Padwy, prowadzonym przez franciszkanów konwentualnych. Kościół wpisano do rejestru zabytków.
Fundatorem kościoła był biskup krakowski Andrzej Trzebicki, który ufundował go w 1675 roku i konsekrował trzy lata później. Pierwotnie był jednonawowy, z drewnianą wieżą, i pełnił rolę kościoła farnego. W 1753 roku biskup Andrzej Załuski ufundował murowaną wieżę na planie kwadratu przechodzącego w ośmiobok, z barokowym hełmem i latarnią, dziś kryty blachą miedzianą. W 1850 roku rozbudowano prezbiterium, a w latach 1889-1892 dobudowano nawy boczne z kaplicami św. Antoniego i św. Barbary, skarbiec i zakrystię, dzięki czemu kościół uzyskał układ bazylikowy. W 1896 roku polichromię wykonał krakowski malarz Piotr Niziński. Od 1951 roku parafię prowadzą franciszkanie konwentualni, a po gruntownym remoncie świątynię rekonsekrowano w czerwcu 2006 roku.
Ściany zewnętrzne zdobią toskańskie pilastry. Nawy boczne mają sklepienia krzyżowe, prezbiterium kolebkowe z dwiema lunetami, a nawa główna drewniany strop i więźbę. Dach pokrywa miedziana blacha, a nad nim stoi barokowa sygnaturka. Plac przykościelny otacza mur obronny z kamienia wapiennego, a na szczyt prowadzą kryte schody liczące prawie sto stopni. Od wschodu rozciąga się cmentarz, a ogrodzenie i otoczenie wpisano do rejestru zabytków w 2022 roku.
Z Gołonoga niedaleko jest do zbiornika Pogoria II i bazyliki Najświętszej Maryi Panny Anielskiej.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się