Kościół kamilianów w Zabrzu z 1928 roku, powstały w adaptowanej sali teatralnej, z wnętrzem projektu Dominikusa Böhma.
Kościół świętego Kamila w Zabrzu to nietypowa świątynia: powstał w wyniku adaptacji sali teatralnej, która miała być siedzibą katolickiego domu związkowego i tylko tymczasowo służyć jako kościół. Prowadzą go ojcowie kamilianie, a od połowy lat 90. XX wieku święty Kamil jest patronem miasta Zabrze.
Bryłę budynku zaprojektował gliwicki architekt Heinrich Gerlach, wnętrze kolonijski architekt Dominikus Böhm. Kamień węgielny wmurowano w 1927 roku, a kościół poświęcił 7 października 1928 roku biskup wrocławski Adolf Bertram. W 1932 roku placówkę kamilianów podniesiono do rangi kuracji, a następnie parafii. Kościół tworzył jedną bryłę ze szpitalem i do II wojny światowej całość należała do zakonu. W 1947 roku władze komunistyczne przejęły szpital na rzecz państwa i pozostawiono tylko niewielką część budynku przy kościele. Generalny remont wraz z przebudową prezbiterium zakończono w 1978 roku.
Według strony parafii świątynia zyskała na znaczeniu w połowie lat 90., gdy miasta wracały do historycznych symboli i wybierały patronów. Rada Miejska uchwałą z 9 września 1996 roku ogłosiła świętego Kamila, patrona chorych i służby zdrowia, patronem Zabrza, a decyzję zatwierdził biskup gliwicki i Stolica Apostolska. Argumentem było wiele szpitali i placówek medycznych w mieście. Rocznicę wyboru obchodzi się co roku w pierwszą lub drugą niedzielę października.
Kościół stoi w północno-wschodnim narożniku placu, a jego wieża akcentuje perspektywę ulic Wodnej i Wolności. Bryłę tworzą podłużny korpus, dwie kaplice po bokach prezbiterium i masyw wieżowy będący fasadą. Planowano trzy równe wieże, ale zbudowano jedną, z wklęsłą niszą walcową. Wnętrze to sala z wieńcem przechodnich nisz-kaplic, oświetlona dwunastoma oknami. Prezbiterium leży na platformie nad kryptą. Witraże tworzą geometryczne kompozycje z prostokątów i trójkątów w kolorach czerwonym, brązowym, wrzosowym i zielonym, a te w prezbiterium zaprojektował August Wagner z Berlina. Pierwotnie ściany były metalicznie srebrne, później je zamalowano.
Na emporze nad wejściem stoją 41-głosowe organy firmy Gebrüder Rieger z Krnova, zbudowane w 1929 roku, z trzema manuałami i pedałem. Prospekt zaprojektował Dominikus Böhm.
W pobliżu, około 700 m dalej, działa Dom Muzyki i Tańca, a w odległości około 2 km znajdują się miejski ogród botaniczny i wieża ciśnień. Z kolei Zabytkowa Kopalnia Węgla Kamiennego Guido leży około 2,4 km stąd.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się