Kościół parafialny na raciborskiej Płoni, związany z franciszkanami, którzy osiedlili się tu w 1920 roku.
Kościół świętego Paschalisa to rzymskokatolicki kościół parafialny w raciborskiej dzielnicy Płonia, należący do dekanatu Racibórz diecezji opolskiej. Jego początki wiążą się z franciszkanami, którzy osiedli tu w 1920 roku.
W 1920 roku franciszkanin ojciec Ksawery Zgolnik kupił przy ulicy Sudeckiej nierentowną gospodę z dużą salą taneczną. Zaadaptowano ją na cele klasztorne, a w sali urządzono prowizoryczną świątynię. Ambonę ufundował raciborski magistrat, ołtarz główny przekazali franciszkanie ze swojej bazyliki w Panewnikach, a z Turyngii sprowadzono dwa stalowe dzwony, nazwane Franciszek i Antoni.
W pierwszy dzień Zielonych Świąt, 23 maja 1920 roku, kościół pobłogosławił dziekan Pfleger i powierzył franciszkanom duszpasterstwo nad mieszkańcami Małej i Wielkiej Płoni. Obok świątyni franciszkanie wybudowali wkrótce klasztor. Parafię pod wezwaniem świętego Paschalisa Baylona erygował 1 stycznia 1932 roku kardynał Adolf Bertram.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się