Ceglany kościół parafialny z XVI wieku, przebudowany w stylu neoromańskim, z zegarem z 1586 roku i organami o 43 głosach.
Kościół parafialny przy ulicy Gliwickiej w Tarnowskich Górach to ceglana budowla o renesansowym rdzeniu i neoromańskiej przebudowie z połowy XIX wieku. Należy do najstarszych murowanych świątyń miasta i jest wpisany do rejestru zabytków.
Pierwszy kościół, drewniany, stanął w 1529 roku i zbudowali go luteranie. Dwa lata później zastąpiła go budowla murowana, powstała prawdopodobnie na fundamentach katolickiej kaplicy z lat dwudziestych XVI wieku. W 1545 roku dobudowano prezbiterium, a w latach 1560-1563 wieżę, której forma przetrwała do dziś; wymieniono tylko hełm, w 1798 roku. W czasie wojny trzydziestoletniej kościół odebrano protestantom i 1 lutego 1630 roku przekazano katolikom. Konsekrowano go w 1670 roku.
W latach 1723-1724 przy kościele wzniesiono późnobarokową kaplicę św. Barbary. Największa zmiana przyszła w latach 1848-1851, gdy świątynię przebudowano w stylu neoromańskim i dobudowano nowy transept oraz prezbiterium. W kościele zachował się zegar z 1586 roku, jeden z najstarszych w województwie śląskim. Instrument organowy, zbudowany około 1928 roku przez Dominika Biernackiego, ma 43 głosy, trzy manuały i pedał. Kościół restaurowano w latach dwudziestych i osiemdziesiątych XX wieku.
Kościół leży w śródmieściu, kilka kroków od Placu Gwarków, wokół którego koncentruje się zwiedzanie miasta.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się