Kościół parafialny w Kobiórze z lat 1911-1912, z rekonstruowanym po remoncie historycznym wystrojem i ołtarzami.
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny stoi w Kobiórze przy ul. Rodzinnej 9. Zbudowano go w latach 1911-1912 według projektu Józefa Erbsta i wpisano do gminnej ewidencji zabytków.
Do 1909 roku Kobiór należał do parafii w Pszczynie, oddalonej o około 10 kilometrów. Mieszkańcy starali się o własną świątynię co najmniej od 1823 roku. Kurację w Kobiórze ustanowił kardynał Georg von Kopp dekretem z 1908 roku, w mocy od 1 czerwca 1909. Budowa trwała od 15 sierpnia 1911 do lipca 1912 roku, a konsekracja odbyła się 23 września 1912 roku.
W ołtarzu głównym znajduje się obraz Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Boczne ołtarze wykonał artysta z Wrocławia, a figury do nich sprowadzono z Monachium. Jeden z ołtarzy ufundowała rodzina rzeźnika, drugi kupiec. W drugiej połowie XX wieku, po soborze watykańskim II, ołtarze zastąpiono nowymi, zdjęto figury ze ścian i wstawiono witraże według projektu Wiktora Ostrzołka. Po 2000 roku generalny remont przywrócił historyczny wystrój razem z ołtarzami.
Z Kobióru niedaleko do pałacu myśliwskiego w Promnicach, a w stronę Tychów leży rezerwat przyrody Żubrowisko.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się