Neogotycki zameczek myśliwski książąt pszczyńskich z 1861 roku nad Jeziorem Paprocańskim w Kobiórze, obecnie w rewitalizacji.
Pałac myśliwski w Promnicach, nazywany też Zameczkiem Myśliwskim Promnice, stoi w lesie nad Jeziorem Paprocańskim, w części wsi Kobiór w powiecie pszczyńskim. Neogotycka rezydencja z cegły powstała w 1861 roku jako gościnna siedziba książąt pszczyńskich na czas polowań w lasach Księstwa Pszczyńskiego. Obecnie obiekt należy do Muzeum Zamkowego w Pszczynie i jest zamknięty dla zwiedzających z powodu rewitalizacji.
Zameczek wzniesiono w 1861 roku według projektu Oliviera Pavelta, królewskiego budowniczego krajowego, z inicjatywy księcia Hansa Heinricha XI Hochberga von Pless. Książę od 1865 roku pełnił dożywotnio funkcję Wielkiego Łowczego króla pruskiego, a w latach 1872-1893 kierował Cesarskim Urzędem Łowieckim. Na miejscu stał wcześniej dworek Promnitzów z lat 1760-1766, którego wygląd zastąpiła nowa budowla.
We wrześniu 1867 roku rezydencja spłonęła. Była ubezpieczona, więc odbudowę ruszono od razu i zakończono pod koniec października 1868 roku, pod okiem tego samego architekta. Nowa siedziba zachowała malowniczy charakter, łącząc elementy neogotyku i niemieckiego renesansu. Na kominku w środku widnieje zestaw herbów rodowych oraz data 1868. Drewniane stropy, schody, drzwi i podłogi przetrwały do dziś w niemal nienaruszonym stanie. Wewnątrz zbudowano duże reprezentacyjne, kręte schody.
Przez dziesięciolecia w Promnicach gościła europejska arystokracja przybywająca na słynne polowania w lasach pszczyńskich. Byli tu m.in. cesarze Niemiec Wilhelm I i Wilhelm II oraz następca tronu Fryderyk Wilhelm. Najsłynniejsze łowy dotyczyły jeleni i żubrów. Liczba trofeów myśliwskich rosła z 34 sztuk w 1865 roku do 450 w roku 1927.
Dla rodziny książęcej zameczek był także miejscem wypoczynku. Szczególnie ukochała go księżna Daisy von Pless, która po śmierci teścia w 1908 roku zmieniła wnętrza: ściany pomalowano na jasne kolory, pojawiły się wygodne meble z jasnymi obiciami i barwne tapety. Dodano też elektryczność i małą windę do transportu potraw. Na dziedzińcu od 1864 roku stoi figura św. Huberta, patrona myśliwych, z jeleniem i parą ogarów, dzieło Johanna Jandy. W 2000 roku strzaskał ją konar starego dębu, a po konserwacji wróciła na postument w 2001 roku.
W 1938 roku pałac przeszedł na własność państwa. Po wojnie opiekowały się nim Lasy Państwowe, od 1967 roku resort górnictwa, a obiekt służył jako ośrodek szkoleniowo-wypoczynkowy. W latach 90. XX wieku dzierżawiła go spółka, która prowadziła tu hotel i restaurację. W 2018 roku zameczek przekazano Muzeum Zamkowemu w Pszczynie i od tego czasu trwa projekt rewitalizacji z przystosowaniem do działalności muzealnej i edukacyjnej.
Muzeum odtwarza historyczne tapety na podstawie zachowanych fragmentów ze swoich zbiorów: to 163 rolki po około 11 metrów, razem 1,7 kilometra tapet z motywami piwonii, róż, rajskich ptaków i bambusów. Według muzeum zakończenie projektu i rozpoczęcie działalności muzealnej planowane jest na drugą połowę 2027 roku, do tego czasu zameczek pozostaje niedostępny dla zwiedzających.
Promnice leżą w gminie Kobiór, w pobliżu Tychów. Z rezydencją dobrze łączy się spacer po lesie i wizyta w pobliskich miejscach, na przykład w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kobiórze czy w rezerwacie przyrody Żubrowisko. W Tychach działają też Wodny Park Tychy i Tyskie Browarium.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się