Pozostałości średniowiecznej strażnicy na skale Zamkowej w Łutowcu, wpisane do rejestru zabytków; zachował się krótki odcinek muru.
Strażnica w Łutowcu stała na skale Zamkowej, na północ od współczesnej zabudowy wsi. Dziś jest to obiekt nieistniejący: z budowli został fragment kamiennego muru, a samo miejsce wpisano do rejestru zabytków jako średniowieczną strażnicę obronną z XIV wieku.
Badania archeologiczne Czesława Hadamika pokazały, że warownia miała dwie części: właściwą strażnicę na skale oraz niższe podzamcze od południowej strony skały, otoczone murem obwodowym. Sama wieża była niewielka. Ukształtowanie terenu u stóp skały wskazuje na zabudowę pomocniczą chronioną wałem i fosą. Wykopaliska prowadzono w 2005, 2006 i 2011 roku.
Zachowały się tylko pośrednie ślady, więc budowniczy nie jest znany. Badacze wysuwali trzy hipotezy: że strażnica należała do systemu Orlich Gniazd z czasów Kazimierza Wielkiego, że postawił ją Władysław Opolczyk w latach siedemdziesiątych lub osiemdziesiątych XIV wieku albo że był to niewielki zamek rodu Lisów z Koziegłów. Na początku XV wieku wieś była już w rękach prywatnych, od 1408 roku należała do Koziegłowskich, od 1445 do Jana Hińczy z Rogowa, a od 1487 do Myszkowskich. Warownia zaczęła podupadać prawdopodobnie na przełomie XV i XVI wieku.
Do dziś przetrwał odcinek muru o grubości około 0,6 m i długości około 4,5 m. To zabytek dla osób, które lubią czytać krajobraz i ślady dawnych fortyfikacji, a nie obiekt z wnętrzami do obejrzenia. W sąsiedztwie leżą dwie większe warownie Jury: zamek w Mirowie i zamek w Bobolicach, a nieco dalej skały Mirowskie Skały.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się