Klasycystyczny dwór z początku XIX wieku z oficyną i kapliczką św. Jana Nepomucena, wpisany do rejestru zabytków.
Dwór w Palowicach to klasycystyczny budynek z początku XIX wieku, stojący przy ulicy Wiejskiej w centrum wsi, na skraju wzniesienia. Parterowy, wzniesiony na planie prostokąta na wysokiej podmurówce, ma dach mansardowy, a pięterko wieńczy trójkątny przyczółek. Od frontu prowadzą do niego schody z obszernego dziedzińca, a elewację północną flankują dwie ośmioboczne wieżyczki z namiotowymi daszkami.
Dobra w Palowicach należały około 1720 roku do Teresy Promnicowej. Dwór powstał w XIX wieku, a źródła różnie wskazują jego inwestora: Franza von Wincklera, który kupił dobra w 1842 roku, albo Emanuela von Tlucka w latach 1860-1880. Potomkowie rodu Tiele-Winckler byli właścicielami do 1945 roku i używali budynku jako dworku myśliwskiego. Po wojnie mieściły się w nim m.in. przedszkole, poczta, kawiarnia i siedziba gminnej rady narodowej, a ostatnio spółdzielnia rolnicza. Od lat 90. XX wieku obiekt stoi pusty.
Układ wnętrz jest symetryczny, trzytraktowy, z obszerną sienią i klasycystyczną szafką ścienną. Zachowały się historyczne piece kaflowe, a piwnice mają sklepienia żaglaste. Na południe od dworu stoi klasycystyczna oficyna z pierwszej połowy XIX wieku. Dwór otaczają resztki parku, na którego skraju stoi ceglana kapliczka św. Jana Nepomucena z sygnaturką, w której wisi dzwon ze zburzonego w 1880 roku kościoła w Woszczycach. Dwór wraz z parkiem i oficyną wpisano do rejestru zabytków w 1966 roku.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się