Pałac w Wysokiej

Pałac w Wysokiej (powiat zawierciański) to dziś ruina, niedostępna dla zwiedzających. Wpisano go do rejestru zabytków województwa śląskiego.

Od dworu do pałacu

Początki obiektu sięgają XIV wieku, kiedy stał tu dwór obronny. W XVII wieku dobra nabył podstoli malborski Józef Taszycki. Jego potomek Gabriel Taszycki, generał powstania kościuszkowskiego i prawnik, po 1791 roku przebudował dwór na klasycystyczny pałac. Po upadku powstania przebywał we Francji i Hiszpanii, gdzie kupił kolekcję obrazów europejskich, wystawioną później w pałacu. Po jego śmierci w 1806 roku spadkobiercy uruchomili tu szkołę.

Jak wyglądał

Był to piętrowy budynek na planie prostokąta, kryty dachem czterospadowym. Główne wejście umieszczono pośrodku, między czterema pilastrami, pod prostokątnym balkonem ze stalową balustradą i trójkątnym szczytem.

Losy po wojnie

W XIX wieku pałac przeszedł w ręce rodziny Eigerów. Po II wojnie światowej został znacjonalizowany i popadł w ruinę, a po 1989 roku przejęła go spółdzielnia rolnicza. Obiekt ma status zabytku, ale nie jest udostępniony odwiedzającym.

Praktycznie

• Miejscowość: Wysoka, województwo śląskie.
• Ruina jest niebezpieczna i niedostępna; obejrzeć można ją najwyżej z zewnątrz, po sprawdzeniu aktualnych zasad dostępu do terenu.