Gliwicki park z drugiej połowy XIX wieku z pomnikiem Chopina, lwami Schadowa, pomnikiem przyrody i sąsiednią palmiarnią.
Park im. Fryderyka Chopina to miejski park w gliwickim Śródmieściu, założony około 1880 roku między rzeką Kłodnicą a Kanałem Kłodnickim. Dziś zajmuje niespełna sześć hektarów, a rosną w nim stare dęby, klony, topole, lipy i kasztanowce, wśród nich pomnik przyrody.
Park założono około 1880 roku, a w 1900 roku rozbudowano go i wzniesiono Domek Ogrodnika. Pierwszą fontannę zbudowano w 1901 roku. W XIX wieku park miał osiem hektarów, dziś jego powierzchnia to około 5,87 hektara.
Po zniszczeniach z 1945 roku park otwarto ponownie w 1948 roku. W latach 1995-1996 przeprowadzono inwentaryzację zieleni.
Jednym z drzew jest dąb szypułkowy o obwodzie pnia 428 centymetrów i wieku około 250 lat, uznany za pomnik przyrody. Poza gatunkami rodzimymi w parku rosną też rośliny egzotyczne.
W parku stoi kilka rzeźb i pomników. Leżące lwy powstały według projektu Johanna Gottfrieda Schadowa, a śpiący lew został odsłonięty w 1849 roku.
Pomnik Fryderyka Chopina odsłonięto 16 czerwca 1949 roku, a od jego patrona park wziął nazwę. W 2001 roku stanął tu pomnik ofiar wojen i totalitaryzmu, autorstwa Krzysztofa Nitscha.
Przy parku stoi Palmiarnia Miejska, wzniesiona w 1880 roku z pierwszymi pawilonami i rozbudowana w sierpniu 1925 roku.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się