Wodny rezerwat obejmujący źródłowe potoki Wisły w Beskidzie Śląskim, utworzony w 1959 roku.
Rezerwat przyrody Wisła to faunistyczny rezerwat wodny w Beskidzie Śląskim, na terenie miasta Wisła. Leży w centrum pasma Baraniej Góry i Skrzycznego, w granicach Parku Krajobrazowego Beskidu Śląskiego, i obejmuje źródłowe potoki rzeki.
Rezerwat powstał zarządzeniem ministra z 25 czerwca 1959 roku i ma 17,61 ha. Obejmuje cieki Białej i Czarnej Wisełki wraz z dopływami, źródłowy tok Wisły do ujścia Malinki oraz sam potok Malinka, na wysokości od 575 do 995 m n.p.m. Celem było zachowanie tych odcinków jako miejsca bytowania i rozrodu rodzimej populacji pstrąga potokowego.
Ciekom towarzyszą zespoły leśne: dolnoreglowy bór świerkowo-jodłowy w górnej części, żyzna buczyna karpacka w dolnej oraz nadrzeczna olszyna górska wąskim pasem w najniższej części rezerwatu. Wzdłuż potoków rośnie ponad 200 gatunków roślin naczyniowych, wśród nich rzadkie i chronione, takie jak ciemiężyca zielona, modrzyk górski, tojad mocny czy róża alpejska. Na wychodniach fliszu nad Białą Wisełką znaleziono rzadkie paprocie.
Według opracowań cytowanych w haśle od początku niejasna była dokładna lokalizacja rezerwatu i stosunki własnościowe. Regulacja potoków, budowa zapory w Wiśle Czarnem oraz zakwaszenie i zanieczyszczenie wody sprawiły, że w Czarnej Wisełce pstrągi wyginęły, a w Białej Wisełce utrzymują się dzięki zarybianiu.
Od strony gór najbliżej leży Barania Góra i schronisko PTTK na Przysłopie. Nad wodą w pobliżu jest też Jezioro Czerniańskie.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się