Park Zdrojowy

Park Zdrojowy w Goczałkowicach-Zdroju to zieleń uzdrowiska, jednej z dwóch miejscowości w województwie śląskim ze statusem uzdrowiska (drugą jest Ustroń). Uzdrowisko ma ponad 160-letnią historię, a park był jednym z obiektów, które współzałożyciel uzdrowiska zaliczał do udogodnień dla kuracjuszy.

Uzdrowisko i park

W 1856 roku pruski zarząd górniczy, szukając soli, natrafił w Goczałkowicach na solankę. W latach 1860-1862 powstały pierwsze obiekty zdrojowe, a pierwszy sezon kuracyjny rozpoczął się w czerwcu 1862 roku. Adolf Babel, pierwszy lekarz uzdrowiska, wymieniał wśród inwestycji poprawiających warunki pobytu hotele, dom zdrojowy, pijalnię, łaźnię parową, pensjonat dla dzieci, park zdrojowy, pawilon muzyczny i kręgielnię. Z tamtej zabudowy uzdrowiska z drugiej połowy XIX wieku wpisano do rejestru zabytków m.in. starą pijalnię oraz pawilony Górnik i Wrzos.

Obok parku

Niecałe 300 metrów od parku działa inhalatorium z tężnią solankową, opisane osobno jako Inhalatorium (Tężnia Solankowa). W uzdrowisku prowadzone jest leczenie m.in. chorób ortopedyczno-urazowych i reumatologicznych. W pobliżu leży też Pszczyna, z zamkiem w Pszczynie w odległości około pięciu kilometrów.

Praktycznie

• Położenie: Goczałkowice-Zdrój, powiat pszczyński.
• Szczegółów o wyposażeniu i godzinach parku nie podają przeczytane źródła; informacje o uzdrowisku znajdziesz na stronie gozdroj.pl.