Dąb Sobieskiego

Dąb Sobieskiego to ponad 400-letni dąb szypułkowy rosnący w rezerwacie przyrody Łężczok, w granicach administracyjnych Raciborza. Uchodzi za najgrubsze i najstarsze drzewo w mieście i w rezerwacie.

Jak duży jest ten dąb

Obwód pnia mierzony na wysokości 1,3 m wynosi 690 cm, a drzewo ma 33 m wysokości.

Przy ziemi obwód przekracza 850 cm. Pień na wysokości 3,5 m rozgałęzia się na dwa główne konary, a dawniej był jeszcze trzeci, złamany prawdopodobnie przez wiatr. Po nim w drzewie została szczelina. Dąb jest jednym z trzech najstarszych i najokazalszych drzew parku krajobrazowego Cysterskie Kompozycje Krajobrazowe Rud Wielkich. Otacza go niewielkie drewniane ogrodzenie.

Skąd nazwa

Nazwa pochodzi z podania, według którego drzewo zasadzono na pamiątkę przemarszu króla Jana III Sobieskiego na odsiecz wiedeńską w 1683 roku.

Wiadomo jednak, że w 1683 roku dąb miał już około stu lat. Zasadzili go najpewniej cystersi, którzy obsadzali dębami drogi i groble stawowe. Wokół drzew Sobieskiego na Górnym Śląsku istnieje cała tradycja takich opowieści.

Ochrona i zabiegi

Drzewo jest pomnikiem przyrody od 14 kwietnia 1967 roku, a status potwierdził wojewoda śląski w 2006 roku.

W latach 70. XX wieku szczelinę zalano betonową plombą, która przyspieszyła gnicie pnia i zapadła się w 2002 roku. Pnie spięto łańcuchem, a w 1998 roku wykonano pełne cięcia korony. Dziś dąb jest pozbawiony konarów do znacznej wysokości.

Praktycznie

• Dąb rośnie przy Alei Husarii Polskiej, na grobli między stawami Grabowiec i Brzeziniak. Prowadzi tamtędy czerwony Szlak Husarii Polskiej.
• Niedaleko stoi zabytkowy dworek myśliwski z XVIII wieku oraz drewniany krzyż upamiętniający leśnika zabitego przez kłusownika.
• Do centrum Raciborza, w tym zamku, jest około 5 km.