Kolonia Wilhelmina

Wilhelmina to część katowickich Szopienic-Burowca, która wyrosła wokół huty cynku założonej w 1834 roku przez spółkę Georg von Giesches Erben. Do dziś zachowały się tu domy robotnicze i dawny pałacyk.

Jak rosła kolonia

Pierwsze budynki kolonii, familoki bez wody i kanalizacji, zaczęto stawiać od 1846 roku na gruntach Roździenia. W 1857 roku huta zatrudniała 272 robotników, a w 1872 roku działała tu szkoła katolicka z około czterystoma uczniami. W latach 90. XIX wieku w północnej części osiedla powstał Helgoland.

W czerwcu 1910 roku robotnicy huty rozpoczęli 49-dniowy strajk przeciw warunkom pracy. W 1926 roku Wilhelminę włączono do gminy Szopienice-Roździeń, a 31 grudnia 1959 roku do Katowic.

Co zostało do obejrzenia

Najstarsze zachowane budynki pochodzą z lat 70. XIX wieku i stoją przy ulicy Krakowskiej 150a, 152, 152a, 154 i 156a. Zachował się też pałacyk Prittwitzów z połowy XIX wieku, wpisany do rejestru zabytków w 2020 roku, który prawdopodobnie służył jako miejsce spotkań elit przemysłowych. Nieopodal jest Walcownia, Muzeum Hutnictwa Cynku, a dalej Nikiszowiec.

Praktycznie

• Położenie: Katowice-Szopienice-Burowiec, okolice ulicy Krakowskiej i Lwowskiej.
• Osiedle mieszkalne, zabudowę ogląda się z ulicy. W pobliżu stacja Katowice Szopienice Południowe.